Category Archives: Uncategorized

கோட்பாடுகள் மற்றும் நோபல் பரிசு ஒரு சிறு விளக்கம்

கடந்த 19 நவம்பர் அன்று சித்தூர் அரசு கல்லூரி, பிறழ் சர்வதேச ஆய்விதழ் இருவரும் இணைந்து நடத்திய ஒப்பீட்டுக் கோட்பாடுகள் அடிப்படையிலான எனது உரை தலைப்பு புனைகதை உலகம் : கிழக்கும் மேற்கும்.

அ. கோட்பாடுகள்

உரையில் ஓரிடத்தில்  கோட்பாடுகள் தேவைவையில்லை என – ( ஒப்பீடு கோட்பாடு  அடிப்படையில் உரையை அமைத்துக்கொண்டிருந்தும்) – ஓரிட த்தில் குறிப்பிட்டேன்.  இது தவறாக புரிந்துகொள்ள வாய்ப்பிருக்கிறது என்பதால் இந்த விளக்கம்.

1. நிகழ்ச்சியில் பங்கெடுத்த பிற பேராசிரிய பெருமக்கள் அடிப்படையில் ஆய்வறிஞர்கள், கோட்பாடுகளை முன்வைத்து தங்கள் உரையை அமைத்துக்கொண்டார்கள்.

          நான் ஆய்வாளன் அல்லன், ஒரு கலைஞன் எழுத்தாளன், நிகழ்ச்சியின் உரைப்பொருளுக்கு ஏற்ப எனது தலைப்பை தேர்வுசெய்தாலும் அதை ஒட்டியே பேசினாலும், கோட்பாடுகள்பற்றிய எனது கருத்தை  சொல்லும் சுதந்திரத்தை எடுத்துக்கொண்டேன். உரையைக் கேட்ட நண்பர்களும் அது சார்ந்த கேள்வியை எழுப்பவில்லை, இருந்தபோதும் தவறாக புரிந்துகொள்ள வாய்ப்பிருப்பதால் இச்சிறு விளக்கம்.

          கோட்பாடுகள் பற்றிய ஞானம் தேவையா ?

தேவை தேவை.  திறனாய்வாளர்களுக்கு மட்டுமல்ல இலக்கியவாதிகள், படைப்பாளிகள் அனைவருக்கும் தேவை.

          அடிப்படையில் நான் படைப்பாளி. அது பற்றிய ஞானம் எனக்கும் வேண்டும். யாப்பிலக்கணம் இல்லாமலும் இன்று கவிதை எழுதலாம் என்கிறபோதும், யாப்பிலக்கணம் பற்றிய புரிதலை  இன்றைய கவிஞன் கொண்டிருப்பதில் தவறு இல்லை. யாப்பிலக்கனத்துடன் எழுதும் மரபுக் கவிதயோ, யாப்பிலக்கணத்தை வேண்டாமென்று ஒதுக்கிய புதுக் கவிதையோ, எதுவாக இருப்பினும் அதில் கவிதைப் பண்பு இருக்கிறதா, . கலைப்படைப்புக்குரிய நுட்பங்களும் நேர்த்திகளும் இருக்கிறதா என்பதுதான் முக்கியம்.

          கோட்பாடுகளை பொத்தாம் பொதுவாக நிராகரிக்க இல்லை. ஒரு படைப்பாளியின் நிலைப்பாடாக வேண்டாமென்றேன். ஒட்டுமொத்த படைப்பாளிகளையும் கலந்து ஆலோசித்து  அவர்களின் பிரதிநிதியாக இதை தெரிவிக்க இல்லை. இது எனது சொந்தக் கருத்து, இதில்  ஒரு சிலர் உடன்படலாம் , சிலர் மறுக்கலாம்.

          கோட்பாடுகள் அரூப தொழில் நுட்ப கருவிகள். இவ்வியங்கியல் அலகுகள் மனிதர் வாழ்வின் ஒட்டுமொத்த நகர்வை சீராக முன்னெடுத்துச்செல்ல ஓர் ஒழுங்கைப்பேண நிச்சயம் தேவை. ஆனால் கலையும் இலக்கியமும் அறிவியல் அல்ல அதற்கு ஒழுங்கு அவசியமற்றது. அதை கோட்பாடுகள் என்ற பட்டியில் எதற்காக அடைக்கவேண்டும் என்பதென் கேள்வி.கோட்பாட்டிடம் ஒப்படைக்கும் மனம் சர்க்கஸ் விலங்காக மாறும் அபாயம் உள்ளது. கோட்பாட்டின் சாட்டைக்கு அஞ்சி சேட்டைகள் செய்யக்கூடிய நெருக்கடி உள்ளது. கலையும் இலக்கியமும் தளைகளின்றி சுதந்திரமாக சொல்லப்படவேண்டும் என்ற ஆதங்கத்தில் தெரித்த வார்த்தைகள் அவை.

 கோட்ப்பாடுகள் பற்றி தெளிவாக புரிந்துகொண்டது பஞ்சுவின் நூல்களால். அதன் பின்னர்தான் மேற்கத்திய நூல்களை வாசித்தேன்.

குறிப்பாக மேலை நாட்டு படைப்பாளிகள்  பலரும் தங்களுக்கு முந்தைய  காலத்து கோட்பாடுகளை நிராகரித்தவர்கள் என்ற உண்மையும் என் வாத த்திற்குத் துணைசெய்கிறது  

அல்பெர் கமுய் அபத்தவாத கோட்பாட்டிற்கு வக்காலத்து வாங்கியவர். அவர்தான் இப்படி எழுதுகிறார்.

« நம்முடையத் தனித்தன்மையை விலக்கிக்கொண்டு எப்போது கொள்கை அல்லது சித்தாந்தத்திடம் முழுமையாக நம்மை ஒப்படைத்து விடுகிறோமோ அக்கணத்தில் குற்றம் தன்னை நியாயப்படுத்த முனைகிறது அதுவே ஒரு நியாயமாக உருப்பெறுகிறது » ‘

நோபல் பரிசு கூறித்து பிறகு எழுதுகிறேன்..

இலங்கு நூல் செயவலர் : க. பஞ்சாங்கம் – 3 : – பெண்ணியல் கோட்பாடுகள்

சிமொன் தெ பொவ்வார் எழுதிய ‘இரண்டாம் பாலினம்’ 1949ம் ஆண்டே வெளிவந்திருந்தது, எனினும் 1970 ஆண்டிலேதான் பெண்கள் விடுதலைக்கான இயக்கம் பிரான்சு நாட்டில் தொடங்கியது.  பிற மேற்கத்திய நாடுகளைப் போன்றே அறிவியலிலும்; பெரும் புரட்சியை நடத்திக்காட்டி ஆண்டவர்களைச் சிரச்சேதம் செய்வித்து இனி நாங்கள் அடிமை இல்லையென வெகுண்டெழுந்த மக்களை அரசியலிலும், மனித வாழ்க்கையை நேர்த்தியாகச் சொல்வதுமட்டுமல்ல அதனை மரபுகளிலிருந்து விடுவிக்கவும் தெரிந்திருக்கவேண்டும் என கலை இலக்கியத்திலும் மெய்ப்பித்து காட்டிய பிரான்சு நாட்டில் கூட பெண்கள் எழுபதுகள்வரை அடிமைகளாக நடத்தப்பட்டிருக்கிறார்கள் என்றே இதற்குப் பொருள்கொள்ள வேண்டியிருக்கிறது. பிரான்சுபோன்ற ஒரு வளர்ந்த நாட்டில், தனி மனிதச்சுதந்திரத்தை உயிர் மூச்சாக கொண்டிருக்கிற நாட்டில் எழுபதுகளில் ஆரம்பித்துவைத்த பெண் விடுதலைக்கான இயக்கம் அவர்களின் வாழ்க்கையை புரட்டிப்போட்டிருக்கிறதா என்றால் இல்லை. இருபத்தோராம் நூற்றாண்டிலும்பெண்கள் தினம் கொண்டாடப்படுகிறது, இன்றும்கூட தங்கள் உரிமைகளை வற்புறுத்த, பாசாங்கு உறக்கத்தில் ஆழ்ந்திருக்கும் சமுதாயத்தை தட்டி எழுப்ப சற்று தீவிரமான வழிமுறைகளை சில பெண்ணியக்கங்கள் பின்பற்றுகின்றன. கடந்த அரைநூற்றாண்டாக அவர்கள் கையாண்ட வழிமுறைகள் எவ்வித பலனையும் தர இல்லை, இந்நிலையில் சில பெண்கள் சற்று முகம்சுளிக்கும் வகையில் போராடினால்கூட அதனை நியாயம் என கொள்ளவேண்டியிருக்கிறது. 

 மேற்கத்திய நாடுகளில் அண்மைக்காலத்து புள்ளிவிவரகணக்குகள் கூட சமூக அமைப்பில் இருபாலினங்களில் வழக்கம்போல பெண்பாலினம் முடங்கிகிடப்பதாகவே தெரிவிக்கின்றன. இச்சூழலில் கல்வியில் பின்தங்கிய, மரபுகளில் ஊறிய, மதம் சாதி கட்டமைப்புகளில் முடங்கிக் கிடக்கிற இந்தியாபோன்ற நாடுகளில் ‘பெண்ணியக்கம்’, ‘பெண்விடுதலை’ போன்ற சொல்லாடல்கள் தரும் புரிதல் குறித்து அதிகம் யோசிக்கவேண்டியிருக்கிறது. ‘இங்கே பத்தினிபெண் என்றால் கணவன் சோரம் போக: அவனைக் கூடையிற் சுமந்தேனும் பரத்தை வீட்டிற்குக் கொண்டுசெல்ல தெரிந்தவள், அவன் கொழுத்து ஊர் மேய்ந்தால் ஊரை எரிக்கக் கடமைப் பட்டவள்,  அவன் தவறு இழைத்து உயிர்விட்டால், இவளும் உயிர்விட்டு மறுகணம்  சொர்க்கம் செல்லும் சூட்சமம் அறிந்தவள். இவர்களின் எச்சங்களாக வாழ்கிற இந்தத் தலைமுறை பெண்களின் நிலமை என்ன? வெகுசன பத்திரிகைகளில் ஆண்கள் குற்றங்களை அடக்கி வாசித்து அல்லது வாசிக்காமலேயே, பெண்கள் குற்றத்தை பெரிது படுத்தி செய்தியாக்குவதையும்; தொலைக்காட்சி தொடர்களில் எருமைமாடுகளைக் குடும்பப்பெண்ணாகச் சித்தரிப்பதையும்; திரைப்படங்களில் பெரிய நடிர்களில் ஆரம்பித்து கதாநாயகியின் விரல் கனம் இல்லாதபையன்கள்வரை  அவளிடம் ‘நான் ஆண்பிள்ளை டீ’ என்பதையும் பார்க்கிறோம். ஆகவேதான் பத்தாம்பசலித் தனமான நெறிகளில் குளிர்காய்கிற இந்தியச் சமுதாயத்தில் பெண்ணியக்கோட்பாடுகள் குறித்து பேசுவதும் எழுதுவதும் அவசியமாகிறது.  

 க.பஞ்சாங்கம் அடிப்படையில் ஒரு மார்க்ஸியவாதி. இயல்பாகவே மார்க்ஸியவாதிகள் பிறரைக்காட்டிலும் விளிம்பு நிலை மக்களிடத்தில் அதிகம் அக்கறைகொண்டவர்கள். விடுதலை, புரட்சி போன்ற சொற்களில் அதிகம் நம்பிக்கை கொண்டிருப்பவர்கள். எனவே ‘பெண் விடுதலை’ சார்ந்து பஞ்சாங்கம் எழுதுகிறபோதும், உரையாற்றுகையிலும் நமக்கு வியப்பைத் தரவில்லை. பஞ்சாங்கத்தின் எழுத்தும் சரி, அவர் பேச்சும் சரி ஒடுக்கப்பட்டவர்களுக்கான ஓர் ஒற்றை இயக்கமாக, சோர்வின்றி, உரத்து, எவற்றுடனும் எவருடனும் சமரசம் செய்துகொள்ளாமல் செயல்பட்டு வந்திருக்கிறதென்பதையும் நாம் அறிவோம். க. பஞ்சாங்கத்தின் ‘நவீன இலக்கிய கோட்பாடுகளுக்கு முன்னுரை எழுதிய ‘பாரதிபுத்திரன்’ என்ற நண்பர் “பஞ்சு துணிவானவர். தன் அறிவுக்கும், உணர்விற்கும் என்றும் நேர்மையானவர்”, என்று கூறி “இனம், மொழி, வர்க்கம், பால் ஆகிய நிலைகளில் தாழ்த்தப்பட்டு ஒடுக்கப்பட்ட, நொறுக்கப்பட்ட தமிழினம், தமிழ்மொழி, தலித்துகள், உழைப்பாளர்கள், பெண்கள்’ என்று அவர் உழைப்புத் தளங்களைப் பட்டியலிடுகிறார்.

 பெண்கள் சார்ந்து, பெண்ணியம் என்ற பொருள் சார்ந்து அவர் எழுதிய கட்டுரைகள் அதிகம்.பெண்களில் பெண்களுக்காக கவிதையன்றி கதையாடலில் பெண்ணுரிமைக்கான எழுத்தென்று ‘அம்பை’ எழுத்தைசொல்லவேண்டும். வேறு பெண்களிடத்தில் இன்றுவரை அத்தகைய மூர்க்கத்தை கண்டதில்லை. பத்தாம் பசலி மனிதர்களிடையே ‘ரௌத்திரம் பழகத்’  தெரிந்த பெண்கள் ஒரு தேவை. ஆண் படைப்பாளிகளில் பெண்ணுரிமைக்கு தம்து எழுத்தை உபயோகித்தவர் பிரபஞ்சன். அதன்பிறகு க.பஞ்சாக்கத்திடம் அத்தகையதொரு செயல்பாட்டைக் காண்கிறேன். பிரபஞ்சன் பேச்சுக்கும் க.பஞ்சாங்கம் பேச்சுக்கும் அடிப்படையில் வேற்றுமை இருக்கிறது. எழுத்தாளர் பிரபஞ்சனின் வாதங்கள் சமூக அறத்தை அடிப்படையாகக் கொண்டவை. க.பஞ்சாகத்தின் வாதங்கள் அறத்தோடு சாட்சிகளையும் தடயங்களையும் அடிப்படையாகக் கொண்டவை.

 ‘தமிழ் இலக்கியச் சூழலில் பெண்ணிய கோட்பாடுகள்’; பெண்-மொழி-புனைவு’; பெண் நிலை நோக்கு திறனாய்வு; ‘திறனாய்வு – ஆணின் மொழி’; ‘ஹெலென்சீல்கு’ என்பவரைபற்றிய ஏழு கட்டுரைகள்; பெண்ணெனும் படைப்பு – சில மானுடவியல் குறிப்புகள் என்பதன் கீழ் ‘பெண்ணியமும் விஞ்ஞானமும்’, ‘தாய்மையும் பாலியலும்’, ‘வேட்டை ஆடுதலா? சேகரித்தலா?’, ‘காமமும் சுய பிரக்ஞையும்’, ‘கருவுயிர்த்தலும் ஆணாதிக்கமும்’; ‘பெண்களின் தேடல்’; ‘புதிய பெண்ணியக் கோட்பாடு அடிப்படையில் சங்க இலக்கிய பெண்பாற் புலவர்களின் கவிதைகள்’, ‘வேதநாயகம் பிள்ளையின் பெண் நலச் சிந்தனைகள்’, பாரதிதாசனின் தமிழ்ப் பெண்ணியம்’, ‘கு.சின்னப்ப பாரதி படைப்புகளும் பெண்பற்றிய புனைவுகளும்’, ‘பிரபஞ்சனும் பெண்விடுதலையும்’; ஐம்பது ஆண்டுகால விடுதலை இந்தியாவில் பெண்களின் நிலை’, ‘பொருளாதாரப் பின்னணியில் பெண்களின் நிலை; ‘பொருளாதார பின்னணியில் பெண்’, ‘இளம்பெண்களின் சிக்கல்களும் சமூக நடைமுறைகளும்’, ‘பாலியல் வன்முறை’, உழைக்கும் பெண்கள்’, எய்ட்ஸ் தடுப்பு விளம்பரமும் பெண்ணின் அடையாளமும்’, ‘கி.ராவின் பெண்கள்’, என்று அவருடைய கட்டுரைகளில் பெண்களை மையப்பொருளாகக் கொண்டவை எண்ணிக்கையில் கணிசமாக இருக்கின்றன. தெ.பொ.மீயைப் பற்றி பேசும்போதுகூட பெண்ணுலகம் சார்ந்த அவரது வாழ்நெறியைக் கொண்டாடுகிற க.பஞ்சாங்கத்தை நாம் புரிந்துகொள்ளவேண்டும். 

 ‘தமிழ் இலக்கிய சூழலில் பெண்ணியக் கோட்பாடுகள்:

 ‘தமிழ் இலக்கிய சூழலில் பெண்ணியக் கோட்பாடுகள்’  அவருடைய நவீன இலக்கிய கோட்பாடுகள் நூலில் க.பஞ்சாங்கத்தின் பெண்ணியம் சார்ந்த கட்டுரைகளுள் முதலாவதாக வருகிறது. இக்கட்டுரையிலும் அவரது பிறகட்டுரைகள் போலவே தலைப்புக்கான நோக்கத்தைக் கட்டுரையின் நோக்கமாகத் தெரிவிக்கிறார். “எந்தவொரு கருத்தாக்கத்திற்கும் ‘உலகப்பரப்பு’ என்ற தளமும் உண்டு; தாய்மொழி, தாய்மண் என்ற தேசிய இனத்தளமும் உண்டு (இந்த ‘உலகப்பரப்பு’ என்பது நம்மைப்பொறுத்தவரை மேலைநாடு சார்ந்தது; ஆங்கிலமொழிசார்ந்தது என்பதையும் பதிவு செய்துகொள்ளவேண்டும்) எனவே தமிழ் இலக்கிய சூழலில் சிறப்பாக வெளிப்படும் பெண்ணியப்பார்வைகளை அடையாளம் கண்டு விளக்க முயல்வதே இக்கட்டுரையின் நோக்கமாக அமைகிறது”(பக்.47, நவீன இலக்கிய கோட்பாடுகள்). கட்டுரையை பெண்ணியம் தொடர்பான மேலை நாடுகளின் நூல்கள் அவற்றின் தாக்கத்தில் வெளிவந்த தமிழ் நூல்கள் துணைகொண்டு எழுதியுள்ளார். அதனைக் காலம் மற்றும் பெண்ணியம் பற்றி தெரிவிக்கும் கருத்தியத்தின் அடிப்படையில் அல்லது அவரே கூறியுள்ளது போன்று மேலை நாட்டுக்கோட்பாடுகளைச் சார்ந்தும், தேசியம், சாதியம் சார்ந்த கோட்பாடுகளைச் சார்ந்தும் பிரித்தறியலாம்.

 கட்டுரையின் ஆரம்பத்தில்: “ஓவையார் எழுத்துக்களை ஒரு பெண்ணின் எழுத்தாகத் தனியாகப் பிரித்து அடையாளம் கண்டவன்’ பாரதி என்று மறக்காமல் நினைவூட்டுகிறார். “ஒவையாரைப்போல் கவிதையும் சாஸ்திரமும் செய்யக்கூடிய ஓர் ஆண்மகன் இங்கு பிறந்திருக்கிறானா?” எனப் பாரதி கேட்டதாக வருகிறது. நமக்குப் பதில் சொல்ல ஒன்றுமில்லை, கேட்பவன் ஓர் ஆண்மகன் மட்டுமல்ல,  இந்திய தேசத்தின் மிகப்பெரிய கவிஞன், ‘புதுமைப் பெண்’ என்ற திட்பமான சொல்லாடலை கற்பித்தவன், நாட்டின் சுதந்திரத்திற்கு மட்டுமல்ல மனிதர் சுதந்திரத்திற்கும் கவிதை பாடியவன். “ஒவையாரைப்போல ஓர் ஆண்மகன் கவிதை செய்திருக்கிறானா? என்கிற பாரதியின் வினாவை க.பஞ்சாங்கம் சுட்டுகிறபோது அதற்கான நியாயத்தை விளங்கிக்கொள்ள முடிகிறது. கட்டுரையின் தொடக்கத்தில் பெண்ணியம்  உட்பட ‘எந்தவொரு கருத்தாக்கத்திற்கும் ‘உலகப்பரப்பு’, ‘தேசியபரப்பு’ ஒன்றுண்டு, நம்மைப்பொறுத்தவரை உலகப்பரப்பு என்பது ‘மேலை நாடு சார்ந்தது’ ஆங்கிலமொழி சார்ந்தது’ என்பதை நினைவூட்டும் க.பஞ்சாங்கம், இங்கே பாரதியின் குரலைப் பதிவு செய்யும் நோக்கம் “இங்கு மட்டுமல்ல எங்குமே ஒவையைபோல ஒருத்தி அவள் காலத்தில் மட்டுமல்ல இன்றுவரை பிறக்கவில்லை” எனவே எல்லாவற்றிர்க்கும் மேலைநாடுகளை உதாரணம் காட்டவேண்டாம் என்பதாகத்தான் அர்த்தப்படுத்திக்கொள்ள வேண்டியிருக்கிறது.

 மேலை நாட்டு பெண்ணியம் சார்ந்த சிந்தனைகள்:

 இக்கட்டுரையில் கிடைக்கிற முதலாவது செய்தி “முனைவர் தேவத்தா முயற்சியில்1986 ஆம் ஆண்டு தெரசா மகளிர் பல்கலைகழகம் மதுரையில் நடத்திய ‘ பெண்கள் படைப்பில் பெண்கள்’  என்ற கருத்தரங்கே” பெண்ண்ணிய திறனாய்விற்குத் தூண்டுகோலாக அமைந்தது என்பதாகும். அக்கருத்தரங்கில் கல்வியாளர்களும், சிவசங்கரி போன்ற எழுத்தாளரும் கலந்துகொண்டிருக்கிறார்கள். சிவசங்கரி “எழுத்தை ஆண் எழுத்து பெண் எழுத்து என்று பால் அடிப்படையில் பிரிப்பது தகாது” என்றதை அன்றைய சூழலில் எதார்த்தம் என ஆசிரியர் சொல்கிறார். முனைவர் தேவதத்தா முயற்சியில் தெரஸா பல்கலைகழம் 1992ல் வெளியிட்ட ‘பெண்ணியக் கலைச்சொல் விளக்கக் கையேடு’ தொடங்கி 1997ல் வெளிவந்த ‘பறத்தல் அதன் சுதந்திரம்’ என்ற தொகுப்பு நூலுக்கு மாலதி மைத்ரி எழுதிய முன்னுரைவரை அவ்வளவும் பெண்ணியச் சொல்லாடல்களை தமிழில் வளர்த்தெடுக்க காரணமாயிற்று என்கிறார். இரா. பிரேமாவின் பெண்ணியம் ஓர் அறிமுகம் என்ற நூலும் மேலைநாட்டு பெண்ணியச் சிந்தனையை விரிவாக எடுத்துரைத்தது என்ற தகவலும் உண்டு. இருபதாம் நூற்றாண்டு ‘சிந்தனை மரபு’, பிறதுறைகளைபோலவே பெண்ணியல் சிந்தனையிலும்  மேலை நாட்டு சிந்தனைமரபின் தாக்கத்தைப் பெற்றுள்ளது  என்கிற தமது கூற்றை சிமொன் தெ பொவ்வாரின் ‘இரண்டாம் பாலினம்’ முதலான நூல்களின் துணைகொண்டு உறுதிபடுத்துகிறார். அதுவன்றி “பெண்ணுக்கான மொழியை மட்டுமல்ல பெண்களுக்கான இலக்கிய கொள்கை ( இலக்கிய கொள்கைகளே கூடாது என்ற கருத்தும் உண்டு), பெண்களுக்கான கதையாடல், வடிவம், உத்தி முதலியன அனைத்தும் புதிதாக உருவாக்கப்படவேண்டும் என்ற புதிய சிந்தனை தமிழ்சூழலில் பரவியதற்கு, ரெமன் செல்டனின் “பெண்ணியல் திறனாய்வு” கட்டுரை -(பெண்ணியம் சார்ந்த இலக்கிய கோட்பாடுகள் உயிரியல், அனுபவம், மொழி, உளநெறி, சமூகம் மற்றும் பொருளாதாரம் சார்ந்தவை) –   ஒரு முக்கிய காரணம் என்கிறார். கோவை ஞானி நடத்திய ‘நிகழ்’ இதழில் இதன் மொழி பெயர்ப்பு வந்திருக்கிறது என்பது கூடுதல் தகவல்.  தமது ‘பெண்ணெனும் படைப்பு’ நூலிலும்  இக்கட்டுரை இடம் பெற்றிருக்கிறதென்கிற தகவலையும் ஆசிரியர் தருகிறார்.

 இந்திய தேசியம் சார்ந்த பெண்ணியல் சிந்தனைகள்:
 
 மேலை நாட்டு பெண்ணிய இலக்கிய கோட்பாடுகள் பரவிய அதே காலத்தில் தேசிய உணர்வின் அடிப்படையில் இந்துமத சீர்திருத்தப்பணியில் ஈடுபட்டவர்கள் பெண்களுக்கு ஆதரவாகச் சட்டடங்கள் இயற்ற காரணமாகிறார்கள்.  “இந்திய தேசியப் போராட்டத்தை ஒட்டி எழுந்த பல்வேறு விழிப்புணர்வோடு கூடிய புரிதலின் ஒரு பகுதியாக” அதனைக் கண்ணுறும் க. பஞ்சாங்கம், இந்திய சுதந்திரத்திற்கு முன்னும் (இங்கேயும் மேற்கத்தியர்கள்?) அதன்  பின்னும்  இந்து மத கட்டமைப்பில் உருவான ‘பெண்ணை’ விடுவிக்க  ஆரிய சமாஜம், பிரம்ம சமாஜம் போன்ற அமைப்புகளும் பிறரும்  முயன்றதன் விளைவாக “”பாறையாய் இறுக்கமுற்றுக்கிடந்த இந்திய ஆண்-பெண் உறவு முறை நெகிழத் தொடங்கியது”(பக்.50-ந.இ.கோ) என்கிறார். மாறாக  அவர்கள் முயற்சியும், உருவான சட்டங்களும் பெண்ணுரிமைக்கு ஆதரவான இந்தியக்குரலாகப்  பின்னர் வந்த திறனாய்வாளர்களால் எடுத்துக்கொள்ளப்பட்டனவென்பதை பரிமளம் என்பவரின் ‘இந்துப் பெண்ணியம் (1995) என்ற நூலூடாகவும், கி. இராசா என்பவரின் இந்தியப் பெண்ணியம் (1997 என்ற நூலூடாவும் நிறுவுகிறார்.

 கி.இராசா “குடும்பம் என்ற அமைப்பை உருவாக்குவதிலும் வளர்ப்பதிலும் அதைக் காத்து அடுத்த தலைமுறைக்குத் தருவதிலும் ஆணுக்கும் பெண்ணுக்கும் சமபங்குண்டு . இருவருமே தங்கள் கடமைகளை உணர்ந்து குடும்பம் என்ற நிறுவனத்தில் பணியாற்றுதல் வேண்டும்” என்கிற போது அதற்கு பதிலளிக்கும் விதமாக “குடும்பத்தில், மதத்தில், கல்வியில், அரசியலில், கலை இலக்கியத்தில், பொருளாதார உறவில் பெண்ணின் நிலை என்ன? அங்கெல்லாம் அவள் எவ்வாறு இரண்டாதரக் குடிமகளாக நடத்தப்படுகிறாள்? அதற்கான மூலகாரணம் என்ன? முதலிய கேள்விகளைக் கேட்காமல் அவற்றிர்க்கப்பால் பொறுமை காத்து, குடும்பத்தை நிலை நிறுத்தவேண்டும் ; தேசத்தை காக்கவேண்டும் என்பதுதான் இவர்களின் பார்வையாக இருக்கிறது. இத்தகைய இந்தியப் பெண்ணியம் பேசுகிறவர்கள்தங்களுக்குள்  வினைபுரியும் ஆண் நலம் சார்ந்த கருத்துக்களீல் இருந்து விடுபடமுடியாத தன்னிலையை புரிந்துகொள்ளும் சக்தியின்றி மேலை நாட்டு பெண்ணியப்பார்வைகளைத் தங்களுக்கு முற்றும் அந்நியமானவை என்பதுபோலவும் அவைகள் அற்பத்தனமானவை என்பதுபோலவும் புனைந்துகொண்டு, நமக்கான இந்தியப் பெண்ணியத்தை கடைபிடிக்க வேண்டும் என அறிவுறுத்தவும் முயலுகின்றனர்.” (பக்.51 ந.இ.கோ) எனக் கண்டிக்கிறார். க.பஞ்சாங்கத்தை பொறுத்தவரை  இந்திய தேசியம் சார்ந்த பெண்ணியம் மிதவாத பெண்ணியம், மேலை நாட்டுபெண்ணியக்கூறுகள் சிலவற்றை எதிர்க்கக்கூடிய சிந்தனை. அது மாத்திரமல்ல பரிமளம் ‘இந்துப்பெண்ணியம்’ என்ற பார்வையில் தி.ஜா நாவலை ஆய்வுக்கு எடுத்துக்கொள்வதில் க.பஞ்சாங்கத்திற்கு உடன்பாடில்லை. தி.ஜாவின் பெண்ணிய விடுதலை  குறித்தபார்வையை ‘இந்தியப் பெண்ணியப் பார்வை’ என்பதற்குள்ளேயே சொல்லப்பட்டிருக்க வேண்டும் என்கிறார்.

 தமிழ் மருமலர்ச்சி கால பெண்ணியல் சிந்தனைகள்:

 பாரதியும், பாரதிதாசனும் தமிழ்  மறுமலர்ச்சிகால பெண்ணியல் சிந்தனைக்கு காரணமாகிறார்கள். இவர்களின் கவிதைகளிலிருந்து சில எடுத்துக்காட்டுகளை (“நாணமும் அச்சமும் நாய்களுக்கு வேண்டுமாம்”, (பாரதியார்), ” அச்சமும் நாணமும் இல்லாத பெண்கள் அழகிய தமிழ் நாட்டின் கண்கள்”, (பாரதிதாசன்)) முன் வைக்கும் கட்டுரை ஆசிரியர்,  இந்திய தேசிய பெண்ணியல் சிந்தனைகளைப்போலவே இவர்கள் இருவரின் பெண்ணியல் சிந்தனைகள் தமிழ், தமிழ் தேசிய நலன் சார்ந்தவை, என்கிறார்.

 தலித் பெண்ணியல் சிந்தனைகள்:

 அம்பேத்கார் நூற்றாண்டின்போது எழுந்த தலித்திய சிந்தனை, அதனை ஒட்டிய தலித் பெண்ணுரிமை பற்றி பேசுகிறார். பொதுவாகவே ஒடுக்கப்பட்ட இனத்தின்மீது தனி கரிசனத்துடன் வினையாற்றுகிற க.பஞ்சாங்கம், இங்கே பெண்கள் தலித்தாகவும் அடையாளம் பெறுகிறபோது பிரச்சினையில் கூடுதலாக கவனம் செலுத்த வேண்டியிருக்கிறது. அவரின் கருத்தின்படி “இந்திய சமூகத்தில் தலித்துகள் என்ற கட்டுமானத்தில் முழுவதும் வினையாற்றியிருப்பது சமூகம். ஆனால் பெண்கள் என்ற கட்டுமானத்தில் சமூகத்தோடு இயற்கையின் பங்களிப்பும் இடம் பெற்றுள்ளது. இருவரையும் ஒடுக்கிய ஆதிக்க சமூகத்தின் செயல்பாட்டுத் தந்திரம் இரண்டிலுமே ஒன்றுபோலவேதான் அமைந்துள்ளது; பொருள் ஆதாரத்தைப் பறிப்பது; வேலை பிரிவினை அமைப்பது; நடமாடும் வெளியை வரையறுப்பது; மொழியைப்பிடுங்குவது… (பக்கம் 53 ந.இ.கோ). ஆசிரியருக்கு, தலித் ஆணைக்காட்டிலும் தலித் பெண் கூடுதலாக ஒடுக்கபடுகிறாள். ஒரு தலித் பெண் இஅரண்டு முறை ஒடுக்கப்படுகிறாள் என்ற கருத்து கவனத்திற்கொள்ளப்படவேண்டியது.  ‘தலித்’ என்ற அடையாளத்தினால் பெறும் அடக்குமுறை .ஒன்று, மற்றது பெண் என்பதால் கிடைப்பது. ஆக ஒரு தலித் பெண்ணுக்கான பெண்ணுரிமை, பொத்தாம் பொதுவானதல்ல, சாதிரீதியாகவும் அணுகவேண்டும் என்ற அவரது கருத்தை மறுப்பதற்கில்லை.

தொடரும்….

இலங்குநூல் செய வலர்: க. பஞ்சாங்கம் -2

திறனாய்வும் திறனாய்வாளரும்!

க.பஞ்சாங்கத்தின் திறனாய்வு கட்டுரைகளின் முதற் தொகுப்பு நவீன இலக்கிய கோட்பாடுகள். இதற்கு அணிந்துரை பாரதி புத்திரன் என்பவரால் எழுதப்பட்டுள்ளது. எப்போதுமே  பலநேரங்களில் ‘ஏதோ கேட்டார்கள் எழுதினேன்’ என்பதுபோல சில அணிந்துரைகள் அமைந்துவிடும். இந்நூலுக்கான அணிந்துரை அவ்வாறு எழுதப்பட்டதல்ல. எழுதியிருப்பவர், உள்ளத்தால் க. பஞ்சாங்கத்தோடு அண்மித்தவராக இருக்கவேண்டும், எனினும் மருந்துக்கும் துதிபாடல்களில்லை. நூலாசிரியருக்கும் நூலுக்கும் எது பொருந்திவருமோ அதனைக் கூடுதல் குறைவின்றி சொல்லி யிருக்கிறார்.

” மனித நேயம் மிக்கதோர் இலக்கிய திறனாய்வாளனின் சமூகத் தொண்டாக, வாழ்வின் உண்மை நோக்கிய தேடுதலாக அவர் தம் பணிகளை –  படைப்புகளை உணர முடியும்”  என ஓரிடத்தில் பாரதிபுத்திரன் குறிப்பிடுகிறார்.  இலக்கிய நண்பர்களால் ‘பஞ்சு’ என அழைக்கப்படும் க. பஞ்சாங்கத்தின் உழைப்பை இதனினும் பார்க்க வேறு சொற்களால் செரிவுடனும், பெருவெடிப்பு பிரகாசத்துடனும் சொல்ல இயலாது. இவாக்கியத்தை வாசித்தபோது பஞ்சாங்கம் குறித்த எனது முடிவில் தவறில்லை என்பதை உணர்ந்தேன். இத்தொடரை எழுத உந்து கோலாக இருந்த சக்திமிக்க சொற்கள் அவை.

கலை இலக்கியம் இரண்டுமே எங்கிருந்து வருகின்றன என்பதைப் போலவே எவரிடம் போய்ச்சேருகின்றன என்பதன் அடிப்படையிலும் முக்கியத்துவம் பெறுகின்றன. தேர்ந்ததொரு சிற்பியின் கைவண்னத்தில் உருவாகும் சிலையில் அழகும், கலை நேர்த்தியும், உணர்வின் வெளிப்பாடும், உரையாடும் மொழியும், அதன் பின்னல்களும்,வளைவுகளூம்,நெளிவு சுளிவுகளும், நேர்க்கோடுகளும்  ஏற்ற இறக்கங்களும், தவழலும், நடையும், ஓட்டமும், மழலைப்பேச்சும், ஊடலும் சிணுங்கலும் இன்னமும் இதுபோன்ற படைப்பிலுள்ள எண்ணற்ற கூறுகளும், அணுக்களும், இதயத்தில் இறங்கவும் உடல் சிலிர்க்கவும் ஒருவன் தேவை. நீரில் மிதக்கும் நிலவை உள்ளங்கையில் ஏந்தி உதிரத்தில் வெதுவெதுப்பை உணர்வதென்பது எல்லோருக்கும் சாத்தியமல்ல. அவன் வாசகன் மட்டுமல்ல வாசகனுக்கும் மேலானவன், படைத்தவனைக் காட்டிலும் ஒரு படி உயர்ந்தவன் – ஒரு தேர்ந்த திறனாய்வாளன். ஒரு நல்ல தலைவிக்கு உரிய  தலைவன் அமைவதுபோல அது நிகழவேண்டும். அது நிகழாதவரை அந்த நூல் தனது பிறவிப்பயனை எட்டியதாகச் சொல்வதற்கில்லை. தமிழிலக்கியக் கொப்பில் முகிழ்த்து இதழ்பரப்பிய அனேக மலர்களை முகர்ந்து முகர்ந்து அதன் நறுமணத்தையும் துர்க்கந்தத்தையும் இனம் பிரிக்க அளப்பரிய ஞானமும், பழுத்த அனுபவும் வேண்டும்.

க. பஞ்சாங்கத்தின் இரு திறனாய்வு நூல்களை முன்வைத்து இத்தொடரை எழுதுவதால் திறனாய்வு என்பதென்ன? ஒரு திறனாய்வாளன் என்பவன் யார்? என்ற கேள்விகளை எழுப்பி அதற்கான பதிலை தருவது முகவரிபோல அவசியமாகிறது. படைப்பிலக்கியத் துறையில் படைப்பு சார்ந்து வினையாற்றுபவர்களை மூன்று வகையினராக பிரிக்கலாம்

1. வாசகர்கள் 2. படைப்பாளிகள் 3. விமர்சகர்கள்

1. இரசிகர்கள் – வாசகர்கள்: படைப்பு துறையின் முதற்படியில் இருப்பவர்கள். அறிதலில் ஆர்வம் காட்டுபவர்கள். இரண்டாவது படிநிலையான படைப்பாளியாக உருமாறும் ஆற்றல் இருந்தும் அதனைத் தொழிற்படுத்த விருப்பமின்றி இருப்பவர்கள். வெகு சன ரசனையிலிருந்து மாறுபட்டவர்கள். உயிர் வாழ்க்கையே தேடல்கள் என்ற உந்து சக்தியால் முன் நகர்த்தப்படுகிறது என்பதைக் கிஞ்சித்தும்  உணராமல் வாழ்ந்து சாகும் பெரும்பான்மை சமூகத்திடமிருந்து மாறுபட்ட சிறுபான்மையினர்.  படைப்புலகின் பூகோளத்தை புரிந்துகொள்ள கூடியவர்கள், அதன் தட்ப வெப்பத்தில் பயணிக்க அறிந்தவர்கள். இவர்கள் ஞானத்தைக் குறைத்து மதிப்பிடமுடியாது,

2. கலைஞர்கள்– படைப்பாளிகள்:  உணர்வுகளால்  வழிநடத்தப்படுபவர்கள். வாசிப்பு தந்த உந்துதலால் படைப்பாளியாக உருமாருகிறவர்கள். புத்தக வாசிப்பும், மனித வாசிப்பும், கற்றதும் கேட்டதும், உற்ற அனுபவமும் பிறருடன் பகிர்ந்துகொள்ளும் அக விழிப்புக்கு ஆளாகிறார்கள். கழுகின் பார்வைலிருந்து தப்பித்து ஓர் அரவம் போல இண்டு இடுக்குகளிலும் புதர்களிலும் ஊர்ந்தும், சுருண்டும் முடங்கியும் கிடப்பவர்கள், பெருமூச்சுக்குச் சொந்தக் காரர்கள். ஏதோஒருவகையில் எல்லாவற்றுடனுமான இவர்களின்  முரண்களும், மொழியும், மொழி சார்ந்த அழகியலும் எடுத்துரைப்பிற்கு இவர்களை இழுத்துவருகிறது,

கலை விமர்சகர்கள் மற்றும் திறனாய்வாளர்கள்: இவர்கள் கல்வியாளர்கள். உணர்வில் தோய்ந்தபோதும், வேண்டும்போது விலகியிருக்கக்கூடிய தெளிவு கொண்டவர்கள். அறிவில் தெளிவும் அனுபவத்தில் முதிர்ச்சியும், தடுமாறாத மனமும் இவர்களை கலை விமர்சகர்களாகவும் திறனாய்வாளர்களாகவும் செயல்பட ஊக்குவிக்கிறது.  திறனாய்வு என்பது வல்லுனர்களின் பணி. கல்வி, அனுபவம், எப்பொருள் குறித்து திறனாய்வு செய்கிறார்களோ அப்பொருள் பற்றிய முழுமையான அறிவுஎன மூன்றும் அமையவேண்டும். திறனாய்வாளர்களுக்கு அவர்களின் எல்லைகள் பிடிபடுவதுபோல தோற்றந்தரினும் பல நேரங்களில் அவர்களைத் திக்குத் தெரியாத காட்டில் அல்லாடவும் செய்யும். 

மேற்கண்ட மூன்று வகைபாட்டில் க. பஞ்சாங்கம் ஐயமின்றி மூன்றாவது பிரிவுக்குள் வருகிறார். கலைஞர்களும் படைப்பாளிகளும் எங்ஙனம் ரசிகர்களாகவும் வாசகர்களாகவும் தொடர்ந்து செயல்படுகிறார்களோ அங்ஙனம் கலைவிமர்சகர்களும், திறனாய்வாளர்களும் மேற்கண்ட இரு பிரிவின் கீழ் தொடர்ந்து செல்படுகிறவர்கள் அதாவது தொடர்ந்து வாசிப்பவர்களாவும், உந்துதல் தலைப்படுகிறபோது படைப்பாளிகளாகவும் செயல்படுகிறவர்கள். கடும் வாசிப்பின்றி திறனாய்வுகளுக்கு சாத்தியமில்லை என்பதால் . வாசிப்பில் தொடர்ந்து கூடுதலாக கவனம் செலுத்துகிறார்கள். க. பஞ்சாங்கம் சோர்வின்றி வாசிப்பவர், வாசிப்புதான் அவரது சுவாசத்தை சீராக வைத்திருப்பதாக நினைக்கிறேன். அவர் கவிஞர், நாவலாசிரியர் என்பதையும் நாம் அறிவோம்.

திறனாய்வு?

இலக்கிய திறனாய்வு என்பது  தேடல், வாசிப்பு, ஒப்பீடு, மதிப்பீடு, முடிவெடுத்தல் என்கிற வினைத்திறன்களை உள்ளடக்கியது. எழுத்தூடாக பிறிதொரு பனுவல் பற்றிய தமது வாசிப்பு, உணர்தல் மற்றும் தெளிதலை மூன்றாவது மனிதருடன் பகிர்ந்துகொள்ளல், அடிப்படையில் ஓர் ஒப்பீடு நோக்கு. ஓரு விவாத களம்: ஒரு புறம் திறனாய்வாளன் -திறனாய்வு; எதிர் திசையில் பிரதி – படைப்பாளி. உண்மையில் இவ்விவாதகளத்தில் ஒரு தரப்பில் திறனாய்வாளர் உருவத்தில் அவரைக் கட்டமைத்த அரசியல், பொருளாதாரம் மற்றும் சமூகக் காரணிகள்.  தன்னை உருவாக்கிய சமூகம், மனிதர்கள், அவற்றின் இயக்கம் ஆகியவற்றைக் குறித்த அவரது நியாயங்கள் முடிவுகள், தெளிதல் அடிப்படையில் கையளிக்கபட்ட பனுவலின் குறை நிறைகளை அவர் விவாதிக்கிறார்.  பனுவலின் கலைநேர்த்தி, மொழி, சொல்லாடல்கள், எடுத்துரைப்பு என்றெல்ளாம் தொடர்ந்து அவதானிப்பதும், வியப்பதும் திறனாய்வாளரின் பின் புலத்தைப் பொருத்தது. அவர்கள் ஏற்றுக்கொண்ட சமூக மதிப்பீடுகளைக்கொண்டே பனுவலை அணுகுகிறார்கள் என்பதை ஒரு போதும் தமிழ்ச்சூழலில் நாம் மறக்கக்கூடாது. 

க. பஞ்சாங்கம் என்ற திறனாய்வாளர்

மேற்கத்திய உலகில் திறனாய்வில் இருவகையுண்டு:

1. பாராட்டுவதுபோல இகழ்வது  (La Critique Péjorative): நேர்மறையான விமர்சனங்களில் ஆரம்பித்து பின்னர் பனுவலை சிறுமை படுத்துவது

2. இகழ்வது போல பாராட்டுவது (La critique méliorative): எதிர்மறையான விமர்சங்களில் ஆரம்பித்து; சிறப்புகளை பேசுவது

தமிழ் திறனாய்வுகளை கீழ்க்கண்டவகையில் வகைபடுத்தலாம்

1. துதிபாடும் விமர்சனங்கள்
2. வசைபாடும் விமர்சனங்கள்
3. தனனை அண்டி இருப்பவர்களை உற்சாகப்படுத்தவும், தன் இருப்பைச் சொல்லவும் எழுதப்படும் விமர்சனங்கள் 
4. நடு நிலையான திறனாய்வாளர்கள்.

க. பஞ்சாங்கம் இந்த நான்காம் வகைமைக்குள் வருகிறார் என்பதை அவரது திறனாய்வு கட்டுரைகள் தெரிவிக்கின்றன. பாரதி புத்திரணின் அணிந்துரையில் உபயோகித்துள்ள வார்த்தைகளின் படி “உயர்கல்வி,பேராசிரியர், ஒற்றைப் பரிமானபார்வையில் பன்முகத்தன்மை, சிறு பத்திரிகைகள் அறிமுகமும் உறவும், பார்வை முதிர்ச்சி, தொன்ம இலக்கியங்கள், பின்நவீனத்துவ பார்வை, வாசிப்பில் தெளிவு”  எனும் பல்வேறு கூறுகள் அவரது சிறந்ததொரு திறனாய்வாளராக உருவாக்கியிருக்கின்றன. அனைத்துக்கும் மேலாக “இந்தியன் இப்படிபட்டவன், தெலுங்கன் இப்படிபட்டவன், அந்த சாதிக்காரன் இப்படிப்பட்டவனென்று அன்றாடம்  உரைக்கப்படும் பொதுவிதிகளைப் புறக்கணித்து மனித மனம் அவற்றையும் கடந்து ஆழமானது என்று மனிதனைப் பற்றிய புதிரிலும் மூழ்கிவிட்டவர் பஞ்சு”

எனவேதான் தமிழ் புதுக்கவிதையின் வரலாறுகள் எழுதமுற்பட்டவர்களில் பலர் எங்ஙனம் குறுக்கு சால் ஓட்டினார்கள். பேரறிஞர்கள் எனசொல்லிக்கொண்டவர்கள் எல்லாம் தமிழின் புதிய வழித்தடத்தை அங்கீகரிப்பதில் காட்டிய தயக்கமென்ன என்பதைச் சொல்ல முடிந்தது. தஞ்சாவூர் தமிழ்ப் பல்கலைகழ்கம் சார்பாக பாரதி பாடல்களின் ஆய்வு ப் பதிப்பினத் தயாரித்த மா. ரா. போ. குருசாமி பாரதியின் காட்சிகவிதைகளை அத்தொகுப்பில் மனமின்றி சேர்த்திருக்கிறார். அது பற்றி எழுதுகிறபோது: ” காட்சி என்ற தலைப்பில் இங்கே வெளியாகும் பகுதி கவிதை அன்று. பின் வந்தோர் தாம் எழுதிய ஒது புது வகை எழுத்தோவியத்துக்கு ‘வசன கவிதை ‘ என்று பெயரிட்டுக் கொண்டு, அந்த வகையான இலக்கிய வடிவத்துக்கு முன்னோடி பாரதியாரே என்று சாதிக்க லாயினர்; கவிதை கவிதை தான் வசனம் வசனம் தான்’ ‘ஒட்டு’ வேலை செய்வது சரி எனக்கூற இயலவில்லை”  என்று எழுதியதைக் குறிப்பிடும் க.பஞ்சாங்கம், ” 30களில்  தோன்றிய புதுக்கவிதைக்கு 1987ல் இந்த நிலமை. 1977லேயே “தமிழ்ப்  புதுகவிதையின் தோற்றமும் வளர்ச்சியும்” என்ற நூல் வெளிவந்தும் , அந்நூலுக்கு 1978-இல் இந்திய அரசின் சாகித்ய அகாடெமிப் பரிசுவாங்கியதன் மூலம் அங்கீகாரம் இந்திய அள்வில் கிடைத்தும் இந்த நிலைமை ” என்று வருந்த க.பஞ்சாங்கத்தால் மட்டுமே இயலும். மா. ரா. போ. குருசாமி மட்டுமல்ல தமிழண்ணல், மு.வ. சி.பாலசுப்பிரமணியமென பலர் வரிசையாகப் பஞ்சாக்கத்திடம் குட்டுப்படுகிறார்கள். “1959ல் முதல் பதிப்பாக சி.பாலசுப்பிரமணியன் “பெயரில்” வந்துள்ள இலக்கிய வரலாற்று நூலிலும் புதுக்கவிதைக் குறித்து குறிப்பில்லை என்கிற திறனாய்வாளர் அதே சி.பாலசுப்பிரமணியன் 1982ல் மறுபதிப்பு கொண்டுவரும்போது “புதுக்கவிதையின் தோற்றமும் வளர்ச்சியும்” என்று சேர்த்துள்ளதைக்கூறி “இதுதான் வரலாற்றுக் கட்டாயம் என்பது” என நகைக்கிறார். இவர்களயெல்லாம் கண்டிக்கும் திறானாய்வாளர், புதுக்கவிதையை ஓர் இலக்கிய வகையாக ஏற்றுக்கொண்டு அதன் வரலாற்றை விரிவான முறையில் எழுத முயன்ற மரபான தமிழ் அறிஞர்கள் மது.ச. விமலானதம் (1987) சிலம்பொலி செல்லப்பன் ஆகியோரை பார்ராட்டவும் தவறுவதில்லை.  – (தொடரும்) –

கி. அ. சச்சித்தானந்தன் மறைவு

கி. அ. சச்சிதானந்தத்தின் மறைவு எனது சொந்த இழப்பு. கவிஞர் சதாரா மாலதி தன்னிடம் என்னைப் பற்றித் தெரிவித்தாரென்று பதினைந்து ஆண்டுகளுக்கு முன்பு இலண்டனிலிருந்து பிரான்சு வந்திருந்தார். சில நாட்கள் விருந்தினராக தங்கவும் செய்தார். நான் அரிதாகச் சந்திக்கும் எழுத்துலக மனிதர்களில் அவரும் ஒருவர். பல வேளைகளில் எழுத்து குறித்த எனது அபிமானங்களில் அவருக்கு இசைவானதொரு கருத்து இருந்தது என்பதும் எங்கள் நட்பிற்கான காரணம்.

நீலக்கடல் நாவலை சந்தியா பதிப்பகத்திடம் கொண்டு சேர்த்தவர் அவர். மாதாஹரி நாவலை எனி இந்தியன் பதிப்பகம் பதிப்பித்தபின், அவர்கள் அலுவலகத்திற்கு வந்திருந்து நாவலை வாசித்துவிட்டு ‘வார்த்தை‘ இதழில் எழுதிய கட்டுரை மறக்க முடியாதது.

அவர் ஆற்றலை, தமீழ் நவீன இலக்கியம் குறித்த அவருடைய விரிந்தபார்வையை தமிழ்ச்சூழல் சரியாக பயன்படுத்திக்கொள்ளவில்லை. அவர் ஆவணப்படுத்தியவை அதிகம். தமிழ் இலக்கிய உலக அனுபவங்களை கைப்பட எழுதி கட்டுகட்டாக அவர் வைத்திருந்தவையும் அதிகம். ஆங்கிலத்திலும் தொடர்ந்து வாசிக்கிறவர். Fiction and Nonfiction இரணடையும் ஓய்வின்றி வாசிப்பார்.

இந்நேரத்தில் என்னையும் அவரையும் இணைத்த மறைந்த கவிஞர் சதாரா மாலதியையும் வணங்குகிறேன்.

எவரிடமும் எனக்கொருவிழா எடு, என்னை பற்றி எழுது எனக் கேட்டுக்கொண்டவரில்லை, யாசிப்பவரில்லை. அவர் அவராக வாழ்ந்தார், திமிருடன் வாழ்ந்தார். பாரதியின் திமிர் கொஞ்சம் அவரிடமும் இருந்த து. அதனாலேயே அவரை எனக்குப் பிடிக்கவும் செய்தது. அசலான ஞானவான் அப்படித்தான் இருப்பான். அவரையும் என்னையும் ஒன்றுசேர்த்தது சாதியோ மதமோ, கொள்கையோ கோட்பாடோ அல்ல. தமிழ் நவீன இலக்கியம் மட்டுமே.

வாழ்க நீ எம்மான் !

மொழிவது சுகம் ஜூலை 30, 2020 : மாத்தாஹரி – எமிலி – ஹரிணி

மொழிவது சுகம்  ஜூலை 30 2020

மாத்தாஹரி நாவல் : எமிலி  –  ஹரிணி

மொழிவது சுகம் ஜூலை 30, 2020 : மாத்தாஹரி – எமிலி – ஹரிணி

மாத்தாஹரி நாவலில் இடம்பெறும் ஹரிணிக்கு ‘Le Parisien’ என்ற பிரெஞ்சு தினசரி செய்தியின்படி தற்போதைய வயது, 26

கடந்த் 17 செப்டம்பர் 1994 ஆ ஆண்டில் பாரீஸ் ஒர்லி விமான நிலையத்தில் தள்ளுவண்டியொன்றில் அநாதையாக விடப்படிருந்த குழந்தையைக் கவனித்த பிரெஞ்சுப் பெண்மணியொருத்தி காவலர்களிடம் தெரிவிக்கிறார். அன்றும், அதற்குப் பிறகும் தொலைத்தக் குழந்தையைத் தேடி பெற்றோர்கள் முன்வராத நிலையில், காப்பகத்தின் முயற்சிகளும் பலனளிக்காத காரணத்தால் அரசு காப்பகத்தில் குழந்தை வளர்ந்தது. பரிசோதனையில் குழந்தை ஆரோக்கியமாகவே இருந்தது. நன்கு பராமரிக்கப்பட்டும் வந்திருக்கிறது. மருத்துவ பரிசோதனை குறிப்பின்படி, குழந்தைக் கண்டெடுக்கப்பட்டபோது வயது 9 மாதங்கள்.

இன்றைய தினசரி (30-08-2020) செய்தியின்படி அவர் வளர்ந்த பெண், 26 வயது. ஒர்லி விமான நிலையத்தில் அப்பெண், தன்னைக் கண்டெடுத்தத் தேதியையே பிறந்தநாளாகவும் காண்கிறார். தொடர்ந்து முகநூல் பிற சமூக ஊடகங்கள் வழியாக தம் பெற்றோர்களை சளைக்காமல் தேடிவருகிறார். இப்பெண்ணை விமானநிலையத்தில் கண்டு குழந்தைகள் காப்பகத்தில் சேர்க்க காரணமாக இருந்த பெண்மணியைச் சமூக ஊடகத்தின் உதவியுடன் சந்திக்க முடிந்ததில் இருவருக்குமே மகிழ்ச்சி என தெரிவித்திருக்கிறார். Aix en Province province பகுதியில் வசிக்கிறார் என்கிற பத்திரிகைசெய்தியும் பிரான்சு நாட்டை அறிந்தவர்க்கு வியப்பூட்டலாம். காரணம் அவருடைய பிறப்பு ரகசியத்தின் மற்றொரு உண்மையோடு தொடர்புடைய பகுதி. ஆம் எமிலியின் பெற்றோரில் ஒருவர் இந்தியர் என்கிறது, மருத்துவச் சான்றிதழ்.

மாத்தாஹரி புனைவில் எமிலியை ஹரிணியாக மாற்றிய இரகசியம் இது். தோற்றம், 70களில் சென்னையில் கல்லூரிக்குச் செல்கிறபோது மாத்தாஹரி நூலாசிரியர் ஒவ்வொரு நாளும், வழியில் எதிர்கொள்கிற பெண்ணுக்குச் சொந்தமானது. மாத்தா ஹரி நாவலில் மட்டுமல்ல, கிருஷ்ணப்ப நாயக்கர் கௌமுதி, காஃகாவின் நாய்க்குட்டி, கடைசியாக வெளிவந்த இறந்த காலம் நாவல் அனைத்திலும் ஹரிணி வருகிறார், புனைவுகளை வழிநடத்த உதவுகிறார்.

மாத்தா ஹரி நாவலில் ஹரிணியின் பெற்றோர்கள் யாரென்று இறுதியில் தெரியவரும். எமிலிக்கும் அது நிறைவேறவேண்டும், என்பதுதான் அப்பெண்ணுக்கு ஒருவகையில் நன்றிக்கடன் பட்டிருக்கும் நூலாசிரியர் பிரார்த்தனை.

https://www.leparisien.fr/…/emilie-abandonnee-bebe-a-l-aero

மொழிவது சுகம் 24 ஜூன் 2020

கொச்சின் சீனா(Cochinchine) – இந்தோ சீனா(Indochine) – சைகோன்

அ. இந்தியாவின் மறுபெயர் கொச்சின்


ஆங்கிலேயருக்குப் பதிலாக போர்த்துகீசீசியர் இந்தியத் துணைக்கண்டத்தை ஆண்டிருந்தால் அனேகமாக இந்தியா கொச்சின் என்றே அழைக்கப்பட்டிருக்கும். பதினாறாம் நூற்றாண்டின் தொடக்கத்தில் வணிகத்துறைமுகமாக பெரிதும் உதவிய கொச்சின் பெயராலேயே இந்தியாவை போர்த்துகீசியர்கள் அழைத்தனர். அதாவது அன்றைய போர்த்துகீசியர்களுக்கு கொச்சின் என்பது இந்தியா. இந்த நிலையில் சீன மற்றும் இந்தியப் பண்பாட்டின் தாக்கமிருந்த சயாம் (இன்றைக்கு தாய்லாந்து), லாவோஸ், கம்போடியா, தொங்க்கன், அண்னம் பகுதிகள் அடங்கிய தூரகிழக்கு பகுதிகளை தொடக்கத்தில் மேற்குலகும் கொச்சின்சீனா என்றே அழைக்கத்தொடங்கி பின்னர் இந்தோ-சீனா ஆனது. பிரெஞ்சுக் காரர்களின் கைவசம் சயாம் நீங்கலாக பிறபகுதிகள் வந்தபோது, கொச்சின் சீனா என்ற பெயரில் ஒரு பிரதேசம் உருப்பெற்று, அதனுடன் தொங்கன், அண்ணம், லாவோஸ்,கம்போடியா இணைக்கப்பட்டு(Indochine française)நூறாண்டுகள் பிரான்சுநாட்டின் ஆதிக்கத்தின் கீழ் இருந்தன(1954 வரை). 1950 களில் தென் கிழக்கு ஆசிய நாடுகளில் கம்யூனிஸம் வலுப்பெற அதன் தாக்கம் இந்தோ சீனாவிலும் எதிரொலித்தது. சீனாவை ஒட்டியிருந்த தொங்க்கன் பகுதியில் பொதுவுடமை வாதிகள் வியட் மின்கள் வலுப்பெற்றார்கள். இந்தோ சீனாவில் வியட் இனத்தினர் தங்கள் அடையாளத்தை இழந்துவருகிறோம் என்கிற உணர்வில் இருக்க அதற்குத் தலமையேற்ற ஹோ சி மின் வியட்னாம் பொதுவுடமைக் கட்சியைத் தொடங்கி தாக்குதலை ஆரம்பித்தாார். பிரெஞ்சுகார ர்களுடன் நடந்த போரின் இறுதியில் அல்ல து முதல் இந்தோ சீனா யுத்தத்தின் முடிவில் வடவியட்நாம் கம்யூனிஸ்டுகளின் கையிலும், தென் வியட்நாம் மேற்கு மற்றும் அமெரிக்க ஆதவுடன் அரசாண்ட ஆட்சியாளர்கள் கையிலும் போனது. பின்னர் இருப்பந்த்தைந்து ஆண்டுகால போரின் முடிவில் 1975 ல் அமெரிக்கா வரலாறுகாணாத ஒரு தோல்வியைச் சந்திக்க வியட்நாம் பொதுவுடமை வாதிகளின் கைவசம் வந்த து. வியட்நாம் கம்யூனிஸப் படையிடம் “தியன் பியன் பூ(Diên Biên Phu) யுத்தத்தில் (1954்) பிரெஞ்சுக்காரர்கள்சந்தித்த தோல்வியும் அவர்களால் ஜீரணிக்க கூடியதல்ல. இருதரப்பிலும் பல்லாயிரக்கணக்கானோர் உயிரிழந்தார்கள். பதினோராயிரம் கைதிகள் வியட் மின்களின் பிடியில் சிக்கியதாகவும் அவர்களில் சில ஆயிரம் கைதிகளையே உயிருடன் திரும்ப பெற முடிந்த தாகவும் வரலாறு. பிரெஞ்சு ராணுவத்தை பொறுத்தவரை உயர் அதிகாரிகளைத் தவிர பெரும்பாலான படைவீரர்கள் பிரெஞ்சுக் காலனிநாடுகளைச் சேர்ந்தவர்கள் அதில் சமபங்கு உள்ளூர் வியட்நாமிய கத்தோலிக்கரும் இருந்தனர்.


. புதிய நாவல்


புதுச்சேரி பிரெஞ்சு காலனியாக இருந்தபோது, வறிய மக்கள் பிரெஞ்சு ராணுவத்தில் சேர்ந்து சைகோனுக்குப் போகிறேன் என்பார்கள். பிரெஞ்சு ராணுவத்தில் காலனிய படைப் பிரிவு பிரசித்தம். இவர்கள் அன்றைய கொச்சின் சீனாவிலிருந்த சைகோனுக்கு (தற்போதைய பெயர் ஹோசிமின் ) புதுச்சேரியிலிருந்து கப்பலில் சென்றார்கள். தொடக்கத்தில் இந்தோ சீனாவின் பாதுகாப்பு பணியிலிருந்த இவர்கள் பின்னர் வியட் மின்களுடன் போரிலும் பங்கேற்றனர். வியட்னாம் பிரெஞ்சுக் கார ர்களிடமிருந்து விடுவிக்கப்பட்ட பின் இப்புதுச்சேரி மற்றும் காரைக்கால ராணுவ வீர ர்கள் பிரான்சு நாட்டில் குடியேறினர், சிலர் புதுச்சேரிக்குத் திரும்பினர். இவர்களில் பலருக்கு வியட்நாமில் ஒரு குடும்பம், இந்தியாவில் ஒரு குடும்பம் என்ற இரட்டை வாழ்க்கை உண்டு.


இந்த சைகோன் புதுச்சேரிவாசிகளின் வாழ்க்கையை புதுச்சேரி மற்றும் இந்தோ சீனா (வியட்நாம்`)பின்புலத்தில் கதையை விரிப்பது என் நோக்கம் கதைக்களன் காலம் 1930 – 1954.
—————————————-

ஆப்பரேஷன் மகா சங்காரம்

( 2010 ல் வெளிவந்த சிரிக்கிற ரோபோவையும் நம்பக்கூடாது என்ற அறிவியல் புனைகதை தொகுப்பிலிருந்து)

நீங்க எப்படிப் பட்டவர்? ரோம் பத்தி எரிஞ்சதுக்கோ, காவிரிப்பூம் பட்டினம் கடலில் மூழ்கிப்போனதற்கோ, நாசகாகி வெந்து துடித்ததற்கோ அல்லது அதற்கும் முன்னாலே இலெமூரியாக் கண்டம் துண்டாடப்பட்டதற்கோ வருந்தும் ரகமா அப்படியானால் உங்களால் உதவ முடியும். இந்தப் பூமியைக் காப்பாற்றமுடியும்.

வரவிருக்கும் ஆபத்து இங்கே மேலே குறிப்பிட்ட அல்லது சொல்ல மறந்த எல்லாத்துக்கும் பெருசு, ரொம்ப பெருசு. எதிரிகள்- அந்நிய மனிதர்கள்-உறவுகள் உயிர்களுக்கு மட்டுமல்ல, விலை மதிக்க முடியாத உங்கள் உயிருக்குங்கூட ஆபத்து காத்திருக்கிறது. அபிஷேக ஆராதனை, மெழுகுவர்த்தி பிரார்த்தனை, ஐந்து வேளை தொழுகைங்கிற வழக்கமான உத்திகள், உங்களை இந்தப் பேரழிவிலிருந்து காப்பாற்றிவிடாது. ஓடியாகணும். ஓடி, சம்பந்தப்பட்டவங்களுக்கு நிலைமையை நீங்க புரியவைக்கணும். போர்க்கால அவசரத்துடன் செயல்பட்டாகணும்.

இச்செய்தியின்மீது  உங்களுக்குள்ள நம்பகத்தன்மையின் சதவீதம் எவ்வளவு என்பதனை என்னாலே ஊகிக்க முடியலை. முடிந்தமட்டும் உங்கள் அவநம்பிக்கையை குறைக்கின்ற வகையில் பிரச்சினையைத் தெளிவாகவும் ஆனால் எனக்கிருக்கும் ஆபத்து காரணமாகச் சுருக்கமாகவும் சொல்லப் பார்க்க்¢றேன். எதற்கும் நீங்களும் ஒருமுறை இதனை வாசிப்பதற்கு முன்னால் பாதுகாப்பான இடத்தினை தேர்வு செய்துகொண்டு வாசித்தல் நலம். அமெரிக்காவென்றால் உயர்ந்த கட்டிடங்களையும், இஸ்ரேலென்றால் பேருந்துகளையும், அரபு நாடுகளென்றால் திறந்த வெளிகளையும், இந்தியாவென்றால் காவல் நிலையங்களையும் தவிர்க்கவும்.

எம்பேரு ஆ.லெ. வள்ளியப்பன். அதாவது ஆத்தங்குடி லெட்சுமண செட்டியார் (அப்பா பிறந்தது நாகர்கோவிலென்பதால் ‘ல’, ‘லெ’ யாகி விட்டது) சீமந்த புத்திரன் வள்ளியப்பன். வான சாஸ்திரத்தையும், உதவிக்கு கணினி அறிவையும் 3:1 என்ற விகிதாச்சாரத்தில் மூளையில திணிச்சுக்கிட்டவன். அப்பா கொடுக்கும் பாக்கெட் மணியில் பகலானால் ஆஸ்திரேலியா, ஐரோப்பா என அலைஞ்சுட்டு ராத்திரியானா வாலிபவயது உடல் உபாதைகளுக்காக யூதரினத்து வெள்ளைக்கிளி நீல் எத்ரியாவை கணினியிலிருந்து நிழலாக வரவழைச்சு, அவளோட இல்லை அதோட கெட்ட காரியங்களை செஞ்சிகிட்டிருந்தேன்(ஒரு காதற் குறிப்பு: கொஞ்சலுக்கு ஹீப்ரு மொழி உகந்ததல்ல).

கேனையன், பின்னால் இந்தப் பெண்ணால் எனக்கும் உங்களுக்கும் ஏற்படவிருந்த ஆபத்தைப் பற்றி அறிந்துணரும் விவஸ்தையில்லாமலேயே, கேப்பையில் நெய்வடிகிறதென்று நம்பிக் கொண்டிருந்திருக்கிறேன். அப்பா சொன்னபடி என் மாமாவின் ஏகபுத்திரி ஆவுடை நாயகியைக் கல்யாணம் பண்ணிக்கொண்டு அவளது தகப்பனார் பதிப்பகத்தில் “காற்றில் தண்ணீர் பிடிப்பதெப்படி”, “கழுதையை குதிரையாக்குவதெப்படி” மாதிரியான புத்தகங்களைப் பதிப்பித்து நாலு காசு பார்த்திருக்கலாம். எல்லாம் விதி. கடந்த பத்து வருடமா நீல் எத்ரியாவின் மாய வலையில் விழுந்து, இன்றைக்கு ஏதோவொரு கிரகத்தின், பேர்வைக்காத கோளொன்றில் சிக்கித் தவிக்கிறேன்.

நீல் எத்ரியாவுடன் எனக்கேற்பட்ட சிநேகிதம் எப்போதுண்ணு நாள் கிழமையோட ஞாபகத்திலில்லை. ஆனால் சூரக்குடிச் சந்தைக்குப் போயிருந்த அப்பா மென்பொருள் செயலியொன்றை வாங்கி வந்திருந்த அன்று ஆரம்பித்தது என்பது மட்டும் உறுதி. அப்பா வாங்கி வந்திருந்த செயலியைக் கணினியில் இணைத்தவன், விசைபட்டனை அழுத்திவிட்டுக் கைகள் துறுதுறுக்கக் காத்திருந்தேன். திரை விழித்துக்கொண்டது, அங்கேயிங்கேயென்று அலறியடித்துக் கொண்டோடி ராம், ரோம் என இருக்கின்ற கணினியின் நினைவு எல்லைகளை ‘பிட்’ பிட்டாக மிதித்துத் திரும்பி அப்பாடா என்று பெருமூச்சுவிட்டுக் கொண்டு நிற்கின்றது. திரைக்குள் முப்பரிமாண முகமொன்று தோன்றுகிறது. ஒட்டிக்கொண்டிருக்கும் உதடுகள் மேலும் கீழும் முன்னும் பின்னுமாய் அசைய, எச்சிலில்லாத வார்த்தைகள் வந்து விழுகின்றன.

“வணக்கம் டியர்! உனக்கு அலாவுதீனும் அற்புதவிளக்கும் கதை தெரியுமா? இன்றைய தினத்திலிருந்து, நீயுமோர் அளவான அதிகாரங்களுள்ள அலாவுதீன். உன்னுடைய ஏவல்களை நிறைவேற்றவென்று ஏற்படுத்தப்பட்டுள்ள பைனரி(Binary) பூதம் நான். வேண்டுமென்றால் உன்னுடைய விருப்பத்திற்கேற்ப என்னை உருமாற்றம் செய்து கொள்ளலாம். விரும்பிய பேரால் அழைக்கலாம், வேண்டியதைக் கேட்டுப்பெறலாம்” என்று சொற்களால் தூண்டில் போட, சனி பிடித்தது.

ஆவுடை நாயகி மீதிருந்த கசப்பில், உலக அழகிகளைப் பக்க வரிசையில் கணினியில் நிறுத்தி, பிடித்த உடற்பாகங்களை இரவல் பெற்று முப்பரிமான நிழலுக்குக் கொடுத்து, நடக்கவிட்டுக் கீழே பார்த்ததில்… (வேண்டாம் அதையெல்லாம் இங்கே சொல்லுவது நாகரீகமாகாது) அமெரிக்க இணைய தளங்களைத் தேட கிடைத்த பெயர் ‘எத்ரியா’. இந்த யூதபெயருக்குப் ‘பலமானவள்’ என்பதாய் அர்த்தமாம். ‘நீல்’ எனது விருப்பத்தின் பேரில் ஒட்டிக்கொண்ட அவளது ‘கற்பனைத் தகப்பன்’ பெயர். வாய் கொள்ள ‘நீல் எத்ரியா’ என்று அழைத்தேன். புகை மண்டலத்தை எழுப்பிக்கொண்டு என்னருகில் வந்து நின்றாள்.

“டியர்!.. இனிமே நான் உங்கள் நிரந்தர அடிமை”, காதருகே கிசுகிசுக்கிராள். அவள் கையைப்பிடித்துக்கொண்டு, கிரகங்கள்தோறும் நானுனக்கு அடிமை என்கிறேன். அவள் சிரிக்கிறாள். எத்ரியாவின் பணிகளை இன்னதென்று திட்டவட்டமாக சொல்ல முடியாது. மின்னஞ்சல்களுக்குப் பதில்கள் எழுதுவது, கோப்புகளை வரிசை படுத்துவது -நிராகரிப்பது-அழிப்பது, பைரவி ராகத்துலே பாம்பே ஜெயஸ்ரீ குரலில்’மனதில் உறுதிவேண்டும்’ என்பது, சாப்பிடவைப்பது, தூங்க வைப்பது, டாய்லெட் பேப்பரை உபயோகித்து என்…பதென்று நிறைய வினைச் சொற்களை எனது மனதைப் படித்து, அவள் விரையம் செய்ததில் அவளில்லாமல் ஆ.லெ. வள்ளியப்பனில்லை என்றாகிவிட்டேன்.

ஒருநாள் கொஞ்சம் அதிகப்படியான மையலில் பிதற்றிக்கொண்டிருக்கிறேன். அவள் எனது காதினை மெல்லக் கடித்துவிட்டு, “வள்ளியப்பன் நமக்கு அதிஷ்டம் வந்திருக்கிறது” என்றாள்.

“எப்படி?”ன்னு கேட்கிறேன்.

“எங்க ஆட்களுக்கொரு சா·ப்ட்வேர் நாம எழுதணும். அப்படி எழுதினா எங்களுக்கும் இலாபம். உங்களுக்கும் இலாபம். என்ன சொல்றீங்க?

“எத்ரியா.. என்னிடம் நிக்கோலஸ் கோபர்னிகஸ் குறித்து கேளு. கிரகங்களின் எண்ணிக்கையைக் கேளு. அவற்றின் வழித்தடங்களைக் கேளு. அந்தக் கிரகங்களுக்குள்ள வெப்பத் தன்மையையும் அவற்றுக்கான வண்ணங்களையும் கேளு. கிரகங்களுக்கிடையே உள்ள தூரத்தை வானியல் அளவில் கேளு. அதைவிடுத்து சா·ப்ட்வேர் எழுதணும்னு சொல்ற. ஏதோ மீயுரை(HTML) குறியீட்டில் சில வரிகள் எழுதுவேன். அதை வச்சு பெருசா எதையாவது கனவு காணாதே. சத்தியமா சொல்றேன். சா·ப்ட்வேர் பற்றி எனக்கு ஒரு மசுரும் தெரியாது.”

“பயப்படாதே. உன்னோட வான சாஸ்திர அறிவுதான் எங்களுக்கு வேணும். மற்றபடி சா·ப்ட்வேர் எப்படி எழுதணுகிறதை நான் வழி நடத்துவேன். இதை மட்டும் நீ எழுதிமுடிக்க உதவுவாயென்றால் உனக்குப் பெரிய புதையல் காத்திருக்கிறது.

“என்ன அது? இந்தியாவைத் தூக்கி என்கையில் கொடுக்கப் போகிறீர்களா?”

“இல்லை எத்ரியாவை, உனக்கே உனக்கென்று கொடுக்கப் போகிறார்கள்”

“எனக்குப் புரியலை”

“உன்னுதவியால் எழுதப்படவிருக்கும் மென்பொருள் செயலி எங்கள் எதிர்பார்ப்பின்படி அமையுமானால், இனி ந, இந்த முப்பரிமாண எத்ரியாவுடன் கொஞ்ச வேண்டிய அவசியமில்லை. அசலான எத்ரியாவுடனேயே காதல் செய்யலாம். நான் சொல்வதெல்லாம் சத்தியம். ஏதாவதொரு கோளில், கோட்டையை எழுப்புவோம். அங்கே நமக்கென்ற தொரு அரண்மணை, உப்பரிகை, நந்தவனம், அந்தபுரம், சப்பிரமஞ்சம், ஓய்வு நேரங்களில்புஷ்பக விமானம் என்று ஏற்பாடு செய்துகொண்டு தேவையான எண்ணிக்கையில் பிள்ளைகள் பெற்று நம்முடைய இனத்தை விருத்தி செய்வோம் சம்மதமா?”

“மூட்டை மூட்டையாய் சம்மதம். எப்போ புறப்படலாம்?”

“இப்போதில்லை. நாளைக்குக் காலையில் பயணம். பூலோகத்திலிருந்து புவர்லோகம் போகணும். வழியில் மூணு அல்லது நான்கு கிரகங்களில் தங்க வேண்டியிருக்கும்.”

“எதிரியா சொன்னதுபோலவே, வழியில் இரண்டொரு கிரகத்தில் தங்கி எங்கள் வாகனத்திற்கு எரிசக்தியை நிரப்பிக்கொண்டு, அவள் குறிப்பிட்டிருந்த புவர்லோகத்துக் கோளொன்றில் எழுப்பியிருந்த அந்தக் கம்ப்யூட்டர் சா·ப்ட்வேர் கம்பெனியை அடைய ஒரு மாதம் பிடித்திருந்தது.

முதலிரண்டு கிழமைகளும் வேலைகளேது மில்லாமல் கேப்ஸ்யூல்களை விழுங்கிக்கொண்டு அத்தியாவசியமான கடன்களின் நிர்ப்பந்தமின்றி இருந்தேன். ஆனால் நாட்கள் ஆக ஆக எத்ரியாவைக் காணாமல் நான் தவிக்க ஆரம்பித்தேன். ஒரு நாள் ராஜாக்களுக்கான உடை அலங்காரத்துடன் அசப்பில் என் மாமா மாதிரியான ஒருவன்  தானழைத்துவந்த பெண்மணியை லாபியில் உட்காரவைத்துவிட்டு எனது பக்கத்து ஆசாமியிடம், வெகுநேரம் பேசிவிட்டுப் போனான்.  எனக்கு என் மாமாதான் மோப்பம் பிடித்து ஆவுடை நாயகியை இவ்வளவுதூரம் அழைத்து வந்திருப்பாரோ என்ற சந்தேகம். அந்தப் பெண்மணியைப் பார்க்க லட்சணமாகயிருக்க சந்தேகம் தீர்ந்தது. ஆனாலும் வந்த நபரை யாரென்று அறிந்து கொள்ளும் ஆவலில் பக்கத்து ஆசாமியிடம் கேட்டுவிட்டேன்.

“யார் இந்த ஆள்? ஏதோ நாடகத்திலிருந்து மேக்கப் கலைக்காமல் வந்தவன் மாதிரி இருக்கிறானே? அவனுக்கு இங்கென்ன வேலை?”

“மெல்லப்பேசு. நாடகத்து ராஜாயில்லே. நிஜராஜா. இலங்கை ராச்சியத்தின் அதிபதி. பேரு இராவணன். அவன் இந்தியாவைச்சேர்ந்த அயோத்தி மன்னன் ராமனின் மனைவியான சீதையைக் கடத்தியிருப்பவன். இலங்கைக்குத் திரும்பற வழியிலே இங்கு வந்திருக்கிறான்.”

“என்னவாம்?”

“அனுமன் சீதையைத் தேடிகொண்டு இலங்கைக்கு வருகிற பாதையை மாத்தணுமாம்”

“முடியுமா?”

“அடடே! உனக்கு நம்ம கம்பெனியின் பிராஜெக்ட் பற்றி எதுவும் தெரியாதா? இன்றைக்கு மதியம் இரண்டு மணிக்கு நம்ம பிராஜக்ட் லீடர் மிஸ்டர் சாரங்கன் இங்கே வரார். அவர் விளக்கமாச் சொல்வார். பிரம்ம லோகத்துலே வேலை பார்த்தவரை நம்ம கம்பெனிதான் எத்ரியா டெக்னிக்கைப் பயன்படுத்தி இங்கே அழைச்சுவந்தது.”

“எத்ரியா டெக்னிக்கா?”

“ஆமாம் உன்னையும் என்னையும் அழைத்துவர உபயோகப்படுத்திய தந்திரம். மிஸ்டர் சாரங்கன் இங்கே வந்து சேர்ந்ததும் அப்படித்தான்.”

” ஆனா எத்ரியா என்ற பேரு நான் வச்சதுதானே?”

“இல்லை! அப்படி உன்னை நம்ப வச்சிருக்காங்க. நடந்ததெல்லாம் ஆப்பரேஷன் மகா சங்காரத்தின் முதற்படி. இரண்டு மணிக்கு எத்ரியா பிராஜக்ட் லீடரோட வருவா. எல்லாம் தெரியவரும் அதுவரை அமைதியாயிரு. “

பகல் இரண்டுமணிக்கு பக்கத்து ஆசாமி சொன்னதுபோல எத்ரியா வந்தாள். அவளோடு உச்சித் தலை குடுமியும், நெற்றியில் திருநீறும், மார்பில் முப்புரியும், இடுப்பில் தார்பாய்ச்சிக் கட்டிய வேட்டியுமாக ஒரு மனிதர்.

“மிஸ்டர் வள்ளியப்பன்! மீட் மிஸ்டர் சாரங்கன். நம்ம பிராஜெக்ட் லீடர்.” மூவரும் மாற்றி மாற்றிக் கை குலுக்கிக்கொண்டு அறிமுகம் முடிந்தபின் நாற்காலியில் அம்ர்ந்தோம்;

“வள்ளியப்பன் நேரடியாக விஷயத்துக்கு வறேன்; இந்த பிராஜக்டுக்குப்பேரு ‘ஆப்பரேஷன் மகா சங்காரம்’. இந்த யூ.ஸ்.பி. கியில் உள்ள தகவல்களைப் பிரம்மலோகத்திலிருந்து தந்திரமாக கொண்டுவந்திருக்கோம். இந்தக் கோப்பிலே உள்ளபடிதான் ‘உலகத்தில் நடந்ததும் நடக்கவிருப்பதும்’ என்று நம்பப்படுகிறது. இதைத்தான் நாம மாற்றி எழுதணும். அப்படி மாற்றி எழுதமுடியும்னா, நம்ம கம்பெனி எம்.டி.தான் அடுத்த பிரம்மா. எப்படிங்கிற சந்தேகமெல்லாம் வேண்டாம். முடியும் நம்மால் முடியும். கிரகங்களின் பாதையை மாற்ற முடியும்னா உலகத்தின் தலையெழுத்தையும் மாற்ற முடியும்னு நம்பறோம். இதற்கொரு சா·ப்ட்வேர் நாம் எழுதப்போறோம். அதன் மூலமா கிரகங்களின் பாதையை மாற்றுவதென்று தீர்மானிச்சுருக்கோம்.

“புரியலை?”

“இந்த உலகம் பூகம்பம், புயல், கடல் கொந்தளிப்பால் சிறு அழிவுகளைச் சந்தித்து அழிந்தும் தோன்றியும் வருகிறதென்று சொல்லப்படுகிறது. ஆனால் உலகமனைத்தும் ஒரே காலத்தில் அழியுமென்றால் அதற்கு மகா சங்காரம் என்று பெயர். அதற்கான ஏற்பாடுகளைத்தான் நாங்கள் செய்துகொண்டிருக்கிறோம். அதற்குப் பிறகு நம்ம பிரம்மா உருவாக்குகிற உலகில் குறையற்ற மனிதர்கள் தர்ம ஆத்மாக்கள் மாத்திரமே ஜனிப்பார்கள்.”

” அய்யய்யோ … அப்படியானால் மகா சங்காரத்தின்போது அழிவு எல்லா உயிர்களுக்குந்தானே?”

“அப்படியில்லை. மகா சங்காரத்தின் முடிவில் மாயையில் இறைவன் ஒடுங்குகிறான். பிரம்மனுக்கு அழிவில்லை. அதாவது மகா சங்காரத்தின் கர்த்தராகிய நம்ம எம்.டி.க்கு அழிவில்லை. அழிவின் முடிவில் முதல் ஜனனம் நாமதான். அவரது வார்த்தைகளை பரிபூரணமா நம்பலாம். அதற்கான உத்தரவாதங்களை எனக்குக் கொடுத்திருக்கார். மகாசங்காரத்தை நாம் வெற்றிகரமாகச் செய்து முடிப்பதற்கு உலகத்தைத் தயார் செய்யணும். “இதுவரை நடந்ததையும் இனி நடக்கவிருப்பதையும்” புரட்டிப்போடணும்”. வரிசையாக நாம செய்யப்போற காரியங்களையும் வரிசைபடுத்தி உங்களிடம் கொடுத்த யு.எஸ்.பி கீயில் குறிச்சி வச்சிருக்கேன்.  அப்போதுதான் அழிவினை வேகமாக நெருங்கமுடியும். மிஸ்டர் வள்ளியப்பன் மிகவும் ஜாக்கிரதையாக எழுதவேண்டிய செயலி. எங்காவது எசகுபிசகாக நடக்குமானா நம்ம எல்லோரையும் கோளுக்கு வெளியே உதறிவிடுவார்கள். முதலில் நீங்க பிராஜக்டோட மாடலிங் சா·ப்ட்வேரை எழுதுங்க. அதன் பிறகு பிராஜக்ட் உறுப்பினர்கள் கூடி விவாதித்து ஒரு முடிவுக்கு வருவோம். இனி மிஸ் எத்ரியா இந்த நிமிடத்திலிருந்து ஆப்ரேஷன் மகாசங்காரம் சா·ப்ட்வேரை எழுதிமுடிக்கும்வரை உங்களோடுதானிருப்பாள். நான் வரட்டுமா?”

குடுமிக்கார கிழவன் வெளியேறிய அடுத்த சில நிமிடங்களில் எத்ரியா என்பக்கத்திலிருந்தாள்.

“சாரி டியர்! இரண்டு வாரமாக உங்களை ரொம்பவே காயப்போட்டுட்டேன். அதற்குப் பரிகாரமாக ஏதேனும் செஞ்சாகணும். எங்கே வச்சுக்கலாம்?”

“போடி…..எக்குதப்பா ஏதாவது சொல்லிடப்போறன், எனக்கு முதலில்  மூத்திரம்போகணும் என்று கத்திவிட்டு டாய்லெட்டுக்குள் புகுந்துகொண்டேன். பாக்கெட்டிலிருந்த கைகணினியில் யு.எஸ்.பி.கீயை செருகி அவசரகதியில் தரவுகளில், பூமியில் நீங்கள் வாழும் காலத்திற்குப் பொருந்துகின்றத் தகவல்களை மாத்திரம் அனுப்பிக்கொண்டிருக்கீறேன்.

இதுவரை ஆப்பரேஷன் மகா சங்காரத்திற்கு ஆதரவாக இந்தக் கூட்டம் தீர்மானித்திருப்பவை.

75690 நவம்பர் 2002 சீனாவில் சார்ஸ் நோயினைப் பர்வச் செய்தல்…

75689 செப்டம்பர் 6 2002 ஈராக் மீது அமெக்க பிரிட்டிஷ் விமானங்களின் தாக்குதல்…

75688 செப்டம்மர் 11 2001 அன்று  அமெரிக்க இரட்டைகோபுரங்…….

ஆனந்தரங்கப் பிள்ளை : வாழ்க்கை, வரலாறு, ஆளுமை – 6

 

          பிள்ளையின் சொல்வன்மை :

 

« கேட்டார்ப் பிணிக்கும் தகையவாய்க் கேளாரும்
வேட்ப மொழிவதாம் சொல். »  என்பது குறள்.

சொல் என்பதைப் போகிறபோக்கில் ஓசையும் மொழியும் சார்ந்த விடயமாக, மொழியின் ஒரு கூறாக கருதி கடந்து செல்வது அறியாமையின் குறியீடு. அதிலும் குறிப்பாக தலைமைப் பண்பை வேண்டுவோருக்குச் சொல்தான் பல நேரங்களில் அவர் எண்ணித் துணிகின்ற கருமத்திற்கு ஒளியூட்டுகிறது, எதிர்பார்த்த பலனை அவர் தந்த உழைப்பிற்கு, அந்த உழைப்பை கோரிய நிறுவனத்திற்கு உரிய பயன்பாட்டை அள்ளி வழங்குகிறது.  சொற்கள் நாம் பிறருட ன்  உறவாட உருவானவை.  சரியாக உபயோகித்தால் பெருங்கூட்ட த்தை உங்கள் பின் தொடரவும் செய்யும், தவறினால் உங்களை அனாதை ஆக்கவும் கூடும். கட்டளை, வேண்டுகோள், ஆலோசனை, அறிவுரை, தூண்டுரை, கருத்து  எனச் சொற்களுக்கு பன்முகத்தன்மை உண்டு.  உச்சரிக்கப்படும் தொனியைபொறுத்து, காலத்தைப் பொறுத்து, உச்சரிப்பவர் உள்வாங்கிகொள்பவர் இருவரின் மனநிலை, பட்டறிவு சார்ந்து அகன்ற பொருள் தரும் வல்லமை பெற்றவை சொற்கள், எனவேதான் அவற்றைக் கவனமாகச் கையாளக் கடமை பட்டுள்ளோம்.

எல்லா ஆளுமைகளையும்போலவே ஆனந்தரங்கப்பிள்ளையின் தொழில்திறனிலும் சொற்கள் அளப்பரிய பங்கினை வழங்கியுள்ளன.  எதிர்கொள்ளும் மனிதர்களை எளிதாக ஈர்க்கும் உருவத்தை ஆனந்தரங்கப்பிள்ளை பெற்றிருந்தார் என்பதை நாம் அனைவரும் அறிவோம் – திடகாத்திரமான உடல்,  முறுக்கிய மீசை, நெற்றியில் சூரணம், கிரீடம்போல ஒரு தலைப்பாகை.  உடலை மறைக்க விலாவில் முடிச்சிட்ட வெள்ளை வெளேரென்று ஓர் அங்கி, இடையில் ஒரு குறுவாளென்று அம்மாமனிதரின் தினசரியை அணிசெய்த கம்பீரமான தோற்றம், அவர் பெயரை உச்சரிக்கும் தோறும் கண்முன் நிற்பவை.   தோற்றத்தால்  அவர் பேச்சுக்கு வரவேற்பு கிடைத்ததா அல்லது  சாதுர்யமானப் பேச்சு அவர் தோற்றத்திற்கு பொலிவையும் வலிமையையும் அளித்ததா என்பது விடைகாண இயலாத கேள்வி.

« அறனிழுக்கா தல்லவை நீக்கி மறனிழுக்க, மானம் உடைய தரசு »என்ற குறள் தரும் நீதியை முற்றாக நிராகரித்தவை  முடியாட்சிகள். பதினெட்டாம் நூற்றாண்டு தென்னிந்திய அரசுகளும் அதற்கு விதிவிலக்கல்ல. சட்டமும் நீதியும் ஆள்வோரின் நலத்திற்காக என நம்பப்பட்ட காலம், எனவே அவர்களுக்கு ஊழியம் பார்த்தவர்களும் அதை உணர்ந்து பணி ஆற்றவேண்டிய நெருக்கடி.

பிள்ளையின் காலத்தில், புதுச்சேரி அருகில் பல சிற்றரசுகள் இருந்தன. எங்கும் அரசுக்கட்டில் யாருக்குச் சொந்தம் என்பதில் பலத்தப்  போட்டி.  தில்லியில் மொகலாய அரசு பலவீனமடைந்த நிலையில் ஹைதராபாத் நிஜாம் வாரிசுகளிடையே யுத்தம்.  இந்த வாரிசுரிமைப் போட்டி அவர்களின் ஆட்சிக்குட்பட்ட பகுதிகளிலும் பரவிற்று. ஆற்காடு அதிலொன்று. விளைவாக கர்னாடக யுத்தம், தொடர்ந்து தொண்டைமண்டல பிரச்சனைகள், மராத்தியர் படையெடுப்பு, ஆற்காடு, செஞ்சி அரசியல் மாற்றங்கள், இவர்களை ஆட்டுவித்த ஐரோப்பிய வணிக நிறுவனங்களுக்கிடையில் உருவான போட்டிகள்  என்பது அப்போதைய அரசியல் சூழல்.

நிர்வாகிகளின் சொந்த விருப்பு வெறுப்புகள், அரசியல் இலாபம், பொருளாதாரப் பலன்கள் என்கிற பின்புலத்தில் ஓர் அரசு மற்றொரு அரசின் நட்பைக் கோருவதும், தவறினால் யுத்தம் நத்துவதும், முறையான  யுத்த த்திற்கு வாய்ப்பில்லை என்கிறபோது  திடீர் தாக்குதலை நடத்துவதும், எதிரி அரசின் எல்லைக்குள் பிரவேசித்து  குடிமக்களின்  உடமைகளைப் பறிப்பதும், சூறையாடுவதும்  சமூகச் சூழல்.

இவ்வாறான அரசியல் சமூக சூழலில் பிரெஞ்சு கிழக்கிந்திய வணிக நிறுவனத்திற்கு, அதனுடைய  நிர்வாகிகளுக்கு, அவர்களின் கீழிருந்த குடிகளுக்கு, எதிரிகளுக்கு, நண்பர்களுக்கு எல்லோரிடத்திலும் நம்பிக்கைக்குரியவராக பிள்ளை திகழ அவருடைய சாதுர்யமான பேச்சும் உரையாடலும், நலன் விசாரிப்பும், பெரும் மாயையை நிகழ்த்தின என்பதை நாம் மறந்துவிடக்கூடாது.

குருவப்ப பிள்ளையின் அகால மரணத்திற்குப் பிறகு அவருடைய உறவினரான ஆனந்தரங்கப்பிள்ளை துபாஷியாக நியமனம் ஆகியிருக்கவேண்டும். அவருக்கு ஏன் துபாஷி பதவி கிடைக்கவில்லை, அவருக்குப்  பதிலாக கனகராய முதலியார் தலைமைத் துபாஷியாக நியமனம் ஆனது எப்படி என்ற கதைகளையெல்லாம் வாசக நண்பர்கள் அறிவீர்கள்.  கனகராய முதலியார் இறந்தபின்னராவது இப்பதவி  உரிய காலத்தில் ஆனந்தரங்கரை வந்தடைந்ததா  என்றால் அதுவுமில்லை. கனகராய முதலியாரின் இறப்புக்குப் பிறகு அவருடைய சகோதரர் தானப்ப முதலியார் நேரிடையாகவும், பிறமனிதர்கள் மூலமும் துபாஷி உத்தியோகத்திற்கு முயன்றார். அவர் கிறித்துவர் என்ற ஒரு தகுதியைத் தவிர வேறு தகுதிகள் இல்லை என்பதால் வணிக நிறுவன அதிகாரிகளால நிராகரிக்கப்படுகிறார். அதேவேளை நிர்வாகிகளின் ஏகோபித்த ஆதரவு பிள்ளையின் பக்கம் இருந்தும், கிறித்துவ குருமார்களின் ஆதரவைப் பெற இயலாத  நிலையில் பிள்ளையில் தலைமைத் துபாஷி நியமனம் தள்ளிப்போகிறது. இத்தகைய சூழலில் பிள்ளையின் நெருங்கிய சினேகிதர் போசே  (M de Bausset)  அழைப்பின் பேரில், ஆனந்தரங்கப் பிள்ளை அவரைச் சென்று பார்க்கிறார்.கடன் பத்திரமொன்றில்  நண்பரின் வேண்டுகோளுக்கிணங்க பிணையாகத் தன் கையொப்பத்தை இட்டபின்,  இருவரும்  அன்றைய தகவல்களின் அடிப்படையில்  விவாதிக்கிறார்கள் : எலிஸபெத் என்கிற கப்பல் பற்றிய செய்தி,  கப்பல் நிறுத்தவிருக்கும் காரைக்கால் துறைமுகம், இறக்குமதியாகவிருக்கும் வெள்ளிகட்டிகள், துறைமுகத்திற்கு அரசு ஏற்பாடு செய்துள்ள பாதுகாப்பு ஏற்பாடுகளென்று  நீளும் உரையாடலுக்கு இடையில், ‘போசே’ பிள்ளையிடம் அவருக்கு வரவேண்டிய தலைமை துபாஷி உத்தியோகம் தள்ளிப்போக காரணமென்ன ? எனக் கேட்கிறார். அதற்கு  ஆனந்தரங்கப்பிள்ளை அளிக்கும் பதிலும், அப்பதிலைக் காதில் வாங்கிய போசே பிள்ளையைப்பற்றித் தெரிவிக்கும் கருத்தும் நமது ஆய்விற்கு உரியவை.

« எனக்கென்னத்துக்கு அந்த உத்தியோகம், இப்போது எனக்கு என்ன மரியாதை தாட்சியாயிருக்கிறது (குறைவாக இருக்கிறது) ; அரிகை (வெகுமானம்) நடக்கிறது. பல்லக்கு நடக்கிறது. துரை அவர்களுடைய தயவு பூரணமாயிருக்கிறது. சகல மேன்பாடும் நடக்கிறது. அப்படியிருக்க எனக்கு அந்த உத்தியோகம்(பற்றிய) கவலையில்லை…இதல்லாமல் வர்த்தகம் பண்ணிக்கொண்டிருக்கிதற்குச் சமானமில்லை » என்பது பிள்ளையின் பதில்.  இப்பதிலை முன்வைத்து போசே தெரிவித்ததென்று  பிள்ளை தமது நாட்குறிப்பில் நாம் அறிவது : « இதற்கு ஏன்  நீ விதண்டாவாதமாய்ப் பேசுகிறாய். அப்படிப் பேசாதே. பலவந்தமாய் வந்தால் ஏன் வேணாமென்று  சொல்லுகிறாய். உன்னத்தனை சமர்த்தன் ஒருத்தருமில்லை. …….. சின்ன முதலி (கனகராய முதலியார் சகோதரர்) ஆனால் இந்த உத்தியோகத்துக்கு கப்பாசல்ல(தகுதி அல்ல). கிறித்துவரிடையில் மட்டுமின்றி  தமிழரிலேயும்  கெட்டிக்காரர் நீ ஒருத்தர் தவிர வேறேயில்லையென்று துய்மா நாளையிலேதானே நேமிக்கபட்டு சொல்லப்பட்டிருக்கிறது. இப்பவும் முசே துய்ப்ளேயும் அப்படியே சொல்லியிருக்கிறார். கோன்சேல்காரர் (ஆலோசனை சபையினர்) அத்தனைபேரும் உனக்கு இந்த இடம் வரவேணுமென்று சுவாமியைபார்த்து பிரார்த்திக்கிறார்கள் ஏனென்றால், நீ அவரவர் மனது வர நடந்துகொள்ளுகிறபடியால் அவரவர்கள் உமக்கு இந்த இடம் வந்தால் அவரவர் காரியங்களெல்லாம் செய்து கொடுப்பீரென்றுஅவரவர்க்குத் தார்ப்பரியமாயிருக்கிறார்கள். »

இந்த உரையாடலில் இரண்டு விடயங்கள் தெளிவாக இருக்கின்றன. முதலாவதாகத் பிள்ளை தன்னிடத்தில் கொண்டுள்ள அளவுகடந்த நம்பிக்கை.  இரண்டாவதாக,  ஒட்டுமொத்த பிரெஞ்சு கிழக்கிந்திய நிர்வாகிகள் பிள்ளையிட த்தில் கொண்டுள்ள நன்மதிப்பு. « எனக்கு அரிகை நடக்கிறது, பல்லக்கு நடக்கிறது »  எனவே துபாஷி பதவியால் புதிதாகப் பெறுவதற்கு ஒன்றுமில்லை என ஆனந்தரங்கர் பெருமிதம்கொள்வதில் நியாயமுண்டு, காரணம்  «  இசைமுழக்கோடு பல்லக்கில் பயணிக்கவும்,கவர்னர் மாளிகைவரை  போகவும், தங்கப்பிடிபோட்ட கைத்தடி வைத்திருக்கவும், மிதியடியோடு அரசாங்கத்து அலுவலங்களில் தடையின்றி நுழையவும் அவர் உரிமை பெற்றிருந்தார் » என ரா தேசிகம் பிள்ளை பதிவு செய்துள்ளார்.

தலைமைத் துபாஷியாக ஆவதற்கு முன்பாகவும் ஆன பின்னாலும் எங்கெல்லாம் அவர் தேவைக்கு அவசியம்  நேர்ந்ததோ அங்கெல்லாம் நமது ஆனந்தரங்கர் இருந்தார். வணிகராக, தரகராக, ஆளோசகராக, மகாநாட்டாராக சினேகிதராக, குடும்பத் தலைவராக, புரவலராக அவதாரம் எடுக்கும் பாத்திரத்திற்கேற்ப அவருடைய பேச்சாற்றல் ஆலோசனைகளை முன்வைக்கவும், கருத்தைக் கூறவும், பஞ்சாயத்து செய்யவும், சமாதானம் பேசவும், தீர்ப்பு வழங்கவும் உதவிற்று. கவர்னர் முதற்கொண்டு கனகயாய முதலியார் குடும்ப்பிரச்சனைகள் வரை அனைத்து தரப்பினருக்கும் ஆனந்தரங்கர் உதவி வேண்டியிருந்தது.

« ஆனந்தரங்கப் பிள்ளை நாட்டு மக்களிடையே ஏற்படும் தகறாறுகளை தீர்த்துவைப்பதுண்டு. நாள்தோறும் ஊர்ப்பொதுச்சாவடிக்குச் சென்று அவ்விடத்தில் ஆராய்ச்சிக்கு வருகிற இத்தகைய வழக்குகளை அவர் நன்றாக பரிசீலனைசெய்து தீர்ப்பளித்துவந்தார். அவர் செய்யும் தீர்ப்புகள்  எல்லாம் இரு திறத்தாலும் பாராட்டப்படுவையாக இருந்தன » என ரா. தேசிகம் பிள்ளை எழுதுகிறார். « முதல் அதிகாரி முதற்கொண்டு கடைசி சிப்பந்ந்தி வரையில் எல்லோரிடத்திலும் சம அன்பைக் காட்டி வந்தவர் ஆகையால் யாவரும் பதிலுக்கு முழு நம்பிக்கை வைத்து தங்களுக்குத் தெரிந்ததை ஒளியாமல் அவர்களும் சொல்லிவந்தார்களென்றும் அதனால் அரசியல் ரகசியங்கள் முதற்கொண்டு தனிப்பட்டவர்கள் குடும்ப விஷயங்கள் வரையில் யாவற்றையும் அறிந்து ஒரு தீர்மானத்துக்கு வர முடிந்தது » என்பது   ஞானு தியாகு என்பவர் தெரிவிக்கும் செய்தி.

இங்கிலாந்தில் அரசியலில் ஏற்பட்ட குழப்பமும், ஆஸ்த்திரியா வாரிசுரிமைப்போரும், பிரான்சுநாட்டுக்கு ஆதாயமாகவும், எதிரிகளான  இங்கிலாந்து  மற்றும் அங்கேரி நாடுகளுக்கு பெரும் இழப்பில் முடிந்ததாகவும் புதுச்சேரிக்கு  செய்தி வருகிறது. இந்த நிலையில் ஆனந்தரங்கர் வழக்கம்போல  கவர்னர் மாளிகைக்குச் செல்கிறார். அலுவலக கணக்காயர் மத்தியே (Mathieu)  என்பவர் ஆனந்தரங்கரைக் கண்டதும், « ஐரோப்பாவிலிருந்து வந்திருக்கும் செய்தியைக் கேள்விபட்டீர்களா ? » எனக் கேட்கிறார். அதற்கு, « நான் கேட்ட சமாச்சாரமெல்லாம் பொய்யாயிருக்கும், சிறிது சரிப்படாது. தேவரீர் அவர்கள் வாக்கினாலே மெய்யென்று சொன்னேன். இப்போது கச்சேத்(gazette) படித்துபார்த்துச் சொல்லுகிற படியினாலே யார் சொன்னாலும் மெய்யாயிருக்குமென்றும் அல்லாமல் பொய்வராது »என்பது ஆனந்தரங்கரின் பதில். உண்மையில் நமது ஆனந்தரங்கருக்கு இத்தகவல் முன்னதாக தெரிந்திருக்கிறது, அத்தகவல் உண்மையானது என்பதும் பிள்ளைக்குத் தெரியும். இருந்தும் அவருக்கு கிடைத்த தவலை உறுதி செய்துகொள்ளவும், அரசாங்க செய்தி என்பதாலும் மிகவும் எச்சரிக்கையாக வார்த்தைகளைக் கையாளுகிறார். பிள்ளையின் பதிலில் இடம்பெறும் பொய், மெய் என்ற இரு சொற்களும் அவற்றோடு இணைந்த எழுவாய்களும், இறுதியாக  அதிகாரபூர்வமான செய்தியில் பிள்ளை வைக்கும்  நம்பிக்கையும், பேச்சாளரின்  சொல்வன்மைக்குச் சிறு உதாரணம்.

எல்லோராலும் கொண்டாடப்பட்ட ஆன ந்த ரங்கப்பிள்ளையை விரும்பாத ஒரு கூட்டம் இருந்த து, அக்கூட்டம் கிறித்துவல்லாத ஒரு மனிதர் பிரெஞ்சு நிர்வாகத்தில் இவ்வளவு பெரிய செல்வாக்கினை பெற்றிருப்பதை அசூயையுடன் கவனித்தக் கூட்டம். அவர்களில் முதன்மையானவள் கவர்னர் துய்ப்ளேயின் மனைவி ழான் என்பவள். அவள் தீவிர மதவாதி. பிள்ளைக்குக் களங்கம் கற்பிக்க முன் நின்று உழைத்தவள். அவரது காரியம் யாவற்றையும் சந்தேகிப்பவள். கோள்சொல்பவள். ஆனந்தரங்கப்பிள்ளை தனக்கெதிரான அவளுடைய ஒவ்வொரு நடவடிக்கையையும், அவளுடைய கணவரின் உதவியுடனே வெகு எளிதாக உடைத்து நொறுக்கினார் என்பதையும் நாளேட்டின் குறிப்புகள் ஊடாக அறிகிறோம்.  ஆகத் தமது பேச்சுதிறந்தாலே பதினெட்டாம் நூற்றாண்டின் இடைக்காலத்தில் புதுச்சேரி பிரெஞ்சு கிழக்கிந்திய நிறுவனத்திற்குத் தெம்பூட்டியவர் ஆனந்த ரங்கர். புதுவருட வாழ்த்துக்களை ஒவ்வொரு வெள்ளைக்கார அதிகாரியையும் தேடிச்சென்று தெரிவித்த பண்பு, முதலாவது கர்னாடக யுத்த த்தின் போது, ஆற்காடு அரசியலை புரிந்துகொண்டு பிரெஞ்சு கவர்னரை வழிநடத்திய சானக்கிய திறன்,  தேவனாம் பட்டணம் துறைமுகத்தை கைப்பற்ற இயலவில்லையே என புதுச்சேரி கவர்னர் சோர்வுற்றபோது தெம்பூட்ட தேர்வு செய்த சொற்கள்,  என அவருடைய பெருமைகளைக்கூற  பல உதாரணங்கள் இருக்கின்றன.

எந்த் ஐரோப்பியரிடம் அவர் ஊழியம் செய்தாரோ, அவர்களைப் பற்றி இப்படியும் ஒரு விமர்சனத்தை வைக்கும் துணிச்சலையும் நாம் பிள்ளையைதவிர வேறொருவரிட த்தில் காண இயலாது.  ஒரு பிரச்ச்னையில், பிறர் கூறிய தகவலை தீரவிசாரிக்காமல் பிளேசான்ஸ் (M Plaissance) என்கிற அதிகாரி அறிக்கை ஒன்றை தயாரித்து கவனருக்கு அனுப்பிவைத்ததை,  அவரும் ஏற்றுக்கொண்டு பிள்ளையிடம் அதுபற்றி விசாரிக்க :

«  என் மனதிலே தமிழர் விவேகமில்லாத மடையர், சொன்னதை மெய்யாக எண்ணுகிறவர்கள்.  எரோப்பியர்கள் அப்படியல்ல, எதிலும்  பகுத்தறிவு  உண்டு என்று நான் சிறிது நாள் எண்ணியிருந்தேன். இப்போ பார்க்கப்போனால் வெள்ளைக் காரரிலே முசியே பிளேசாண்சை யொத்த அநேகம்பேர் தமிழரைப்பார்க்கிலும் மடையராகவும், கழுதையாகவும் இருக்கிறார்கள். »

(தொடரும்)

கொரோனா பூனை,  சிறுகதைக்குக் கிடைத்த பரிசில்கள்,

காலச்சுவடு  மே இதழில் வெளிவந்த கொரோனா பூனை  சிறுகதைக்குக் கிடைத்த பரிசில்கள், காலச்சுவடு இதழுக்கு மனமார்ந்த நன்றிகள். இக்கதையின் பிரெஞ்சு மொழி ஆக்கத்தை வெளியிட்ட Short édition க்கும் நன்றி

Quelques témoignages d’appréciation reçus sur la nouvelle Cornoa Chat. Un grand merci aux magazines Kalachuvadu pour la publication de cette nouvelle en tamoul et à Short édition pour la publication de cette nouvelle en français

இத்தகைய சூழலிலும் கதை மிகச் சிறப்பாக வந்திருக்கிறது. கச்சிதமான மொழியில் எக்கச்சக்கமான தொனிகளோடு.
படைப்பிற்கும் நெருக்கடியான சூழலுக்கும் அப்படி என்ன நெருக்
கமான உறவோ தெரியவில்லை. பாராட்டுக்கள் கிருஷ்ணா!**
– பஞ்சு

——————————————-

வேறு மாதிரியான கதை. சுவையான கதை.      -அம்பை.

—-

 

il faut des moments de crise comme celle que nous vivons actuellement pour que se révéle le vécu intérieur ! la crise a du bon et l’animal nous provoque aussi à l’humanité. Merci ! – – Francis Manet

—–

Bravo pour cette jolie histoire toute pleine de pudeur et d’humanité ! – Manillion

—–

Je viens de la lire : elle est intéressante et bien écrite. Par contre, même si en Inde, on se croise, entre voisins, sans se saluer (d’après ce qu’il dit, mais cela m’étonne),  comme Krishna vit en France, je trouve qu’il pourrait faire l’effort de répondre à la salutation de sa voisine, par exemple. Il présente comme un trait de caractère comme un autre le fait de fuir les autres (un simple sourire le met en fuite, dit-il même), moi je trouve que c’est bien triste : le sens de la vie, d’un point de vue chrétien, c’est d’aimer les autres et d’aller vers eux.

Cordialement.

Miche

——

 

Merci pour le partage de ces écritures conona chat, ça touche a beaucoup de choses, j ai adore,

 

ZOHRA

 

Salut Krihna

 

Ton texte est simple et reposant et amène à la sagesse et l’essentiel comme

respirer et regarder

Je pense l’envoyer à des amis

Merci à toi

 

Xavier

Bonjour Xavier, bonjour Krishna

 

Chat alors !

Merci pour ce sensible et beau témoignage.

J’ai beaucoup apprécié les détails et le goût de ce bonbon rédactionnel.

L’écriture est compréhensive et bien rythmée.

On se plonge très vite dans la truculence de l’histoire et avec avidité on attend la suite …

 

Frédéric

_________________________________________________________________

Bonsoir Xavier,

Merci pour ce partage. Finalement, il a mis le chat à la SPA ? Ou il l’a adopté ? Est-ce que la voisine va mieux ? C’est écrit de façon très fine et détaillée, avec un ressenti singulier et original. N’hésite pas à envoyer d’autres nouvelles de Krishna.

– Anne MARIETTE

 

 

மொழிவது சுகம் மே 3 2020

 Corona mandates, we comply.

படைத்தல், காத்தல் மூர்த்திகள் ஓய்வெடுத்துக்கொள்ள அழித்தல் பொறுப்பில் மும்முரமாக கொரோனா மூர்த்தி.  பதவியேற்றது முதலே எக்காளம். வல்லரசு, வல்லற்ற அரசுகள் பம்பை உடுக்கையுடன், “சந்தி “ கட்டிக்கொண்டிருக்கி ன்றன.  பண்டாரத்தின் விபூதிக்கு காத்திருக்கும் பக்தர்கள் ஒருபக்கம் . தீர்த்தத்தை எதிர்பார்க்கிறவர்கள் இன்னொருபக்கம், இவர்களில் பொறுமையற்றவர்கள் பெருமாளைத் தேடி  திருப்பதி செல்வதாகச் செய்தி.

வந்த பாதையில் திரும்பிச் செல்வோம். மார்ச் மாத இறுதி அல்லது ஏப்ரல் முதல் வாரம்- தற்காலிக ஊரடங்கு என்கிற முத்திரையுடன்  உலகெங்கும்  மனிதர் வாழ்க்கை நான்கு சுவர்களுக்குள் முடமாக்கப்பட்ட நேரம்.  புதுச்சேரியைச் சேர்ந்த நண்பர்  பசுபதி தமது முகநூல் பதிவில் ஊரடங்கு நாட்களில் அதன் நோக்கத்தை புரிந்துகொள்ளாமல் வெளியில் சுற்றித் திரியும் மனிதர்களைக் கண்டித்திருந்தார். அவரது கோபம் நியாயமானது என்பதை கோயம்பேடு உறுதி படுத்துகிறது. மேற்கு நாடுகள் குறிப்பாக நான் வாழ்கின்ற பிரான்சு நாடுபோன்றவை படும் இன்னல்கள், விலக்க இயலா பொல்லாங்கான சூழல்கள் உலகறிந்தவை. ஊரடங்கு  உத்தரவை பிரகடன படுத்துவதற்கு முன்பாக அன்றாட உணவுக்கு தினக்கூலியை அல்லது தினசரி வருவாயை மட்டும் நம்பியுள்ள மனிதர்களுக்கு அரசுகள் உதவி தாமதமாகத்தான் கிடைத்தன. கொரோனா தொற்று ஊரடங்கை வற்புறுத்த, ஊரடங்கா மனநிலைக்கு பசிப்பிணி சிலரைத் தள்ளுகிறது என்பதும் உண்மை.

நண்பர் முக நூல் பதிவைக் காண்பதற்கு இரண்டு நாட்களுக்கு முன்பு இங்கு (பிரான்சு நாட்டில்) எனக்கேற்பட்ட அனுபவம் சுவாரசியமானது. ஒருவாரத்திற்கு மேலாக வீட்டில் அடைந்துக்கிடந்த சூழலில் சில அத்தியாவசிய பொருட்கள் வாங்கக் கடைக்குச் செல்லவேண்டியிருந்த து. வெளியிற் செல்வதற்கான அனுமதி அத்தாட்சியை பதிவிறக்கம் செய்துகொண்டு குடியிருப்பைவிட்டு வெளியில் வந்தபோது காலைச் சுற்றிய ஒரு கருப்பு பூனை என்னை வியப்பில் ஆழ்த்தியது.

ஊரடங்கு உத்த்ரவை மீறி அப்பிராணியாக என் கால்களில் வீழ்ந்த அண்டைவீட்டுப் பிராணியை இன்று போய் நாளை வா எனக் கூறத் தயங்கினேன். அதன வாடிய முகம் மனதைச் சங்கடப்படுத்தியது. கடைக்குச் சென்று திரும்பும்வரை ஏதேதோ கற்பனைகள்.  தமிழ் பிரெஞ்சு இரு மொழிகளிலும் « கொரோனா பூனை» என்றொரு சிறுகதையை எழுதினேன். இரண்டையும் பிரசுரத்திற்கு அனுப்பிவைத்தேன்.

தமிழில் சிறுகதை  காலச்சுவடு மே மாத இதழில் வெளிவந்துள்ளது. பிரெஞ்சு மொழியில்  இச்சிறுகதை Short edition ல் வந்துள்ளது. கீழ்கண்ட இணைப்புகளில் இரண்டும் வாசிக்கக் கிடைக்கும்.

தமிழில்:

https://www.kalachuvadu.com/magazines/%E0%AE%95%E0%AE%BE

%E0%AE%B2%E0%AE%9A%E0%AF%8D%E0%AE%9A%E0%AF%81%E0%AE%B5%E0%AE%9F%E0%AF%81/issues/245/articles/7-%E0%AE%95%E0%AF%8A%E0%AE%B0%E0%AF%8B%E0%AE%A9%E0%AE%BE-%E0%AE%AA%E0%AF%82%E0%AE%A9%E0%AF%88

பிரெஞ்சு மொழியில்:

https://short-edition.com/fr/oeuvre/nouvelles/corona-chat