Tag Archives: உ.வே.சா

மொழிவது சுகம் -ஆகஸ்டு 2 -2015

அ. இலக்கிய சொல்லாடல் -5 : ‘சுய சரித்திரம்'(Autobiographie)
தமிழில் முதல் சுய சரித்திரம் உ.வே.சா. அவர்களுடையது, மேற்கத்தியர்களோடு ஒப்பிடுகிறபோது காலத்தால் பிந்தங்கியது, தவிர சில அறிஞர் பெருமக்களின் வற்புறுத்தலால் நிகழ்ந்தது என்கிறார்கள். பிரெஞ்சு இலக்கிய உலகில் ஒரு சுய சரித்திரத்தை வெறுமனே, எழுதிய மனிதரின் சொந்த வரலாறாகப் பார்ப்பதில்லை, அவர்களுக்கு அது ஓர் இலக்கிய வகைமை.பிரெஞ்சுத் திறனாய்வு அகராதியில் 19ம் நூற்றாண்டின் தொடக்கத்தில் தவிர்க்கமுடியாததொரு சொல்லாக உள்ளே நுழைந்துவிட்ட இலக்கிய வினை, ‘சுய சரித்திரம்’. Autobiographie என்ற பிரெஞ்சு சொல்லை நேரடியாக மொழிபெயர்ப்பின் அது எழுதிய நபரின் வாழ்க்கைச் சரித்திரம். ஆனால் உண்மையில் ஒருவகையான நினைவு கூரல். எழுதிய நபரின் கடந்தகால நினைவுகளை அசைபோடுதல். இக்காரியத்தில் குவிமையமாக இருப்பது: எழுதியவர் மூன்றாவது நபராக இருந்து பார்த்தக் கேட்ட சம்பவங்களல்ல; அவரே பங்காற்றிய நிகழ்வுகள். ‘இருத்தல்’ சம்பாதித்து, மறக்க இயலாமல், அவருடைய மனக்குளத்தில் தெப்பமாக மிதக்கிற சொந்த அனுபவங்கள். அவர் துணைமாந்தரல்ல, நாயகன்; சாட்சி என்று கூற முடியாது சம்பவத்தின் கர்த்தா. தெளிவாகச் சொல்லவேண்டுமென்றால் “கடந்தகால வாழ்க்கைக்கு முக்கியத்துவம் அளித்து தன்னுடைய இயற்கைப் பண்பை உரைநடையில் ஒருவர் பிறரிடம் பகிர்ந்து கொள்ளும் செயல்.

 
“என்னுடைய நாவலின் மையப்பாத்திரமே நான்தான் என்கிறார் ” “Les aventures burelesques de Monsieur d’Assoucy” எழுதிய Charles Coypeau d’Assoucy (1605 – 1677). வெகுகாலம் தொட்டே தங்கள் வாழ்க்கை அனுபவத்தை பதிவுசெய்வது இலக்கிய உலகில் நடந்துவருகிறது. ஆனால் அப்படி யொன்றை பதிவுசெய்கிறோம் என்பதை படைப்பாளிகள் உணர்ந்தது பதினேழாம் நூற்றாண்டு என பிரெஞ்சு இலக்கிய வரலாறு தெரிவிக்கிறது. சாட்சியங்கள் என்ற பெயரில் தங்கள் சுய சரித்திரத்தில் தன்னைத் தானே வியந்தோதிக்கொண்ட கதைகள் பிரெஞ்சு இலக்கியங்களிலும் தொடக்ககாலங்களில் நிறைய நடந்திருக்கின்றன. சுயசரித்திரம் எழுத மதமும் தூண்டுகோலாக அமைந்தது. குறிப்பாக கிருத்துவத்தில் சமயச் சடங்குகளில் ஒன்றாக இருக்கிற பாவ சங்கீர்த்தனம் சுய சரித்திரத்திரத்திற்குக் காரணமாக இருந்தது. பாவச் சங்கீர்த்தன சடங்கு அளித்த தைரியதில் தங்கள்ள் சமய குருக்களிடம் பகிர்ந்துகொண்ட சொந்த வாழ்க்கையில் இழைத்தத் தவறுகளை, அல்லது அப்படிக் கருதிய தவறுகளை, முன்பின் அறிந்திராத வெகு சனத்திடம் பகிர்ந்துகொள்வதன் மூலமாக தங்கள் நெஞ்சின் பாரத்தைக் குறைக்கமுடியுயுமென பலர் நம்பினார்கள். உதாரணத்திற்கு மோந்தேஞ்னுடைய ( Montaigne) ” Essais, ரூஸ்ஸோவுடைய (Rousseau) ‘Les confessions’ ஆகியவற்றைக் கூறலாம். அதன் பின்னர் ஷத்தோ•ப்ரியான்(Chateaubriand ) என்பவர் எழுதிய Mémoires d’outre-tombe, சுயவரலாற்றின் புதியதொரு பயன்பாட்டைத் தெரிவிப்பதாக இருந்தது. ஒரு புனைவிற்குறிய குணத்தை எழுத்தில் கொண்டுவந்ததோடு, ஒரு தனிமனிதன் சமூகத்திற்குக் கையளித்த விண்ணப்பமாகவும் அது இருந்தது. “மானுடத்தின் அந்தரங்க வரலாறு ஒவ்வொரு தனிமனிதனிடமும் இருக்கிறது” என்ற நம்பிக்கையுடன் எழுதப்பட்ட George Sandன் (1804-1876) ‘Histoire de ma vie”யும் அவ்வகையில் முக்கியமானதொன்று  Autobiographie என்ற வார்த்தையில் அதன் முன்னொட்டு சொல்ல்லின் வரையறுக்கப்பட்ட பொருள் , அடுத்து பின்னொட்டு சொல் அடிப்படையில் எழுத்தும் வாசிப்பும் எடுத்துக்கொள்கிற சுதந்திரம், இவ்விரண்டு கருத்தியங்களிலும் திறனாய்வாளர்கள் – இலக்கிய வரலாற்றாசிரியர்கள் ஆகிய இரு தரப்பினருக்கிடையிலும் முரண்கள் இருக்கின்றன. விளைவாக இன்றளவும் கோட்பாட்டளவில் குழப்பமான சொல்லாடலாகவே இருந்துவருகிறது. ஒரு சுய சரித்திரத்திற்கான வரவேற்பு என்பது ஒரு மனிதன் தனது சமூகத்தில் ஏற்கனவே சம்பாதித்திருந்த செல்வாக்கு மற்றும் இடம் சார்ந்தது. அதே வேளை அதன் வெற்றி என்பது சொல்லப்படும் செய்தியிலுள்ள நம்பகத் தன்மை, எடுத்துரைப்பிலுள்ள தனித்தன்மை மற்றும் அழகியலால் தீர்மானிக்கபடுபவை.

 

ஆ. பண்ணாராய்ச்சி வித்தகர் குடந்தை ப. சுந்தரேசனார் ஆவணப்படம்

 

புதுச்சேரியைசேர்ந்த முனைவர் மு. இளங்கோவன் எழுதி இயக்கிய ஆவணப்படம். சுந்தரேசனாரின் அருமை பெருமைகளை அவரோடு நெருங்கிப்பழக வாய்ப்பமைந்த நண்பர்களும், அறிஞர் பெருமக்களும் பகிர்ந்துகொள்கிறார்கள். காவிரி ஆற்றோடு கலந்து பாய்கிற சிலப்பதிகார கானல்வரிகள் சுந்தரேசனாரின் கணீரென்ற குரலில் அந் நதி நீர்போலவே ஓசையிலும் சுவையிலும் உயர்ந்து நிற்கிறது.

“ஈராயிரம் ஆண்டுகளுக்கு முந்திய தமிழிசையை நுட்பமாக அடையாளம் கண்டவரென்றும் தமிழ் நாட்டில் மிகப்பெரும் இசை விழிப்புணர்வு ஊட்டி, தமிழர்களிடத்து இசையார்வம் தழைக்க உழைத்தவர். சங்க இலக்கியம், சிலப்பதிகாரம், தேவாரம், நாலாயிரத் திவ்விய பிரபந்தம், சிற்றிலக்கியங்களை அதற்குரிய இசையில் பண்முறையில் பாடிக்காட்டிய பெருமைக்குரியவர்” என்கிற குறிப்புகள் இந்த ஒளிவட்டில் இடம்பெற்றுள்ளன, அதற்குப் பொருந்துகிறவகையிலேயே ஆவணப்படம் தயாரிக்கப்பட்டுள்ளது
ண்ணாராய்ச்சி வித்தகர் குடந்தை ப. சுந்தரேசனார் (ஆவணப்படம்)

எழுத்து இயக்கம்: முனைவர் மு.இளங்கோவன்
வெளியீடு: வயல்வெளித் திரைக்களம்
தொடர்புகட்கு: http://www.muelangoven.com

 

இ. அதிபர் அப்துல் கலாமும் – மாத்தாஹரி நாவலும்

 

அவரது மரணத்தால் நாடே உறைந்துபோய்விட்டது. இந்திய அதிபர்களில் ஒருவருக்கு நானறிந்து நாடுதழுவிய அஞ்சலி என்பது இதுதான். அதற்கான தகுதிகள் அவருக்கு கூடுதலாகவே இருந்தன. அதிபராக அல்ல ஒரு மா மனிதராக அதிபர் நாற்காலியை அலங்கரித்திருந்தார். வெளிநாட்டுத் தலைவர்கள் சம்பிரதாயமாக அல்லாது, அண்மைக்காலங்களில் ஒர் அசாதாரண ஆசாமி என்ற நினைப்போடு கைகுலுக்கிய இந்தியத் தலைவர் இவராகத்தான இருக்கவேண்டும். தமிழர்களுக்கென்றமைந்த தனித்த குணத்தின்படி ஆராவரத்துடன் துக்கத்தை அனுசரித்தார்கள். அவர் இரண்டாம் முதறை அதிபரானால் எனது பெருமை என்ன ஆவது நினைத்த தமிழினத் தலைவர்களெல்லாங்கூட தராசில் நிறுத்தி அஞ்சலி செலுத்தினார்கள். தமிழக முதல்வர் கலாம் பெயரால் பரிசு என்று அறிவித்து எல்லோரினும் பார்க்க எனது அஞ்சலி எடைகூடியதென்று தெரிவித்து எதிரிகளை வாயடைக்கசெய்துவிட்டார். மறைந்த கலாமே இத்தைகைய கூத்துகளுக்குச் சம்மதிக்கக்கூடியவரா? என யோசிக்க வேண்டியிருக்கிறது.  ஐரோப்பிய யூனியனின் பொன்விழா (50 ஆண்டுகள்) நிகழ்வில் திரு கலாம் கலந்துகொண்டார். ஐரோப்பிய பாராளுமன்றம் இருப்பது நான் இருக்கிற Strasbourg நமரில். அழைக்கப்ட்ட இந்தியர்களில் நானும் ஒருவன். நாள் ஏப்ரல் 25, 2007. அவர் ஆற்றிய உரையை மறக்க முடியாது. ஐரோப்பிய பாராளுமன்ற உறுப்பினர்கள், எங்களைபோல அழைக்கப்பட்டிருந்த நண்பர்களுக்கு முன்னால் கனியன் பூங்குன்றனாரைபற்றி இரண்டொரு வரிகள், புறநானூற்றிலிருந்து “யாதும் ஊரே; யாவரும் கேளீர்” எனத் தமிழில் கூறி ” I am a world citizen, every citizen is my own kith and kin” என ஆங்கிலத்திலும் மொழிபெயர்த்துவிட்டு உரையைத் தொடர்ந் த போது, நாங்கள் சிலிர்த்ததும், பரவசத்தில் கண்கள் சுரந்ததும் மறக்க முடியாத அனுபவம்.  அச்சம்பவத்தை ‘மாதாஹரி ‘நாவலில் அத்தியாயம் 24ல் பயன்படுத்திக்கொண்டேன், கதையில்வரும் இளம்பெண் (ஹரிணி) இந்திய அதிபர் அப்துல் கலாம் பாராளுமன்ற உரையை நேரில் கேட்பதுபோன்று அமைத்து அவர் உரையின் சில பகுதிகளை நாவலில் கலாம் பேச்சாக பதிவு செய்தேன். ஏதோ என்னால் முடிந்தது.
———————————————————-

Advertisements

மொழிவது சுகம் Sep. 22

 இருவேறு மனிதர்கள் இருவேறு உலகம்

    1. உ.வே.சா

“தம்மின் தம்மக்கள் அறிவுடமையை” மருந்தாளுனர் பையன் மருத்துவர்; தாலுக்கா அலுவலக ஊழியர் மகன்  மாவட்ட ஆட்சியர்; எனப் பொருள்கொள்ளாமல் இரு வேறு காலத்தைச்சேர்ந்த ஒரு சமூகத்தின் சந்ததியினரை ஒப்பீடு செய்து பெருமிதம் கொள்ளுதல் என விளங்கிக்கொள்ளவேண்டும். .

தம்மின் தம்மக்கள் அறிவுடையவர்களாக இருக்கவேண்டும் என்பதற்காகவே முன்னோர்கள் நமக்களித்த பாரம்பரிய ஞானத்தை பட்டைத்தீட்டி, அடுத்த தலைமுறையினருக்கு கையளிக்க வேண்டியவர்களாக இருக்கிறோம்.  தகவலை அனுப்புவது அல்லது பரப்புதல் என்பது உடனுக்குடன் நிகழ்வது. தகவலைக் குறைக்கவோ கூட்டவோ செய்யாமற் பெறுநரிடம் சேர்பிக்கவேண்டும். பெறுநர் சமகாலத்தவராக இருப்பார். மாறாக பாரம்பரிய அறிவை அடுத்தசந்ததியினருக்குக் கொண்டுபோக பல ஆண்டுகள் தேவைப்படுகின்றன. அவ்வாறே, தகவல் பரப்புகை அனுப்புநர் பெறுநர் என்ற இரண்டு மனிதர்களின் பங்களிப்பினால் நடைபெறுகிறது. ஆனால் பாரம்பர்ய ஞானத்தைக் கையளிக்க மூவர் தேவைப்படுகின்றனர். முன்னோர்கள் விட்டுச்சென்றதைச் செழுமைப்படுத்தி பின்வரும் சந்ததியினருக்கு அளிக்கவேண்டுமென்பது அதன் வாய்பாடு. ஒகுஸ்த் கோந்த்’ (Auguste Compte) என்ற பிரெஞ்சு தத்துவவாதி ‘இறந்தவர்கள் உயிருள்ளவர்களை ஆள்கிறார்கள்” என்கிறார். நம்முடைய மரபுகளும், சம்பிரதாயங்களும், அரசியல் சட்டங்களும் பிறவும் இன்று நம்மிடையே இல்லாத, மனிதர்களால் எழுதப்பட்டவை. நேற்றைய தலைமுறைக்கு, அன்றையக் காலக்கட்டத்தில் எது உகந்ததோ அதை வாய் மொழியாகவும், எழுதியும் வைத்தனர். மரபு, வழக்கு, பாரம்பரியப் பெருமைகள், மூத்தோர்வாக்கு என்ற பெயரில் நம்மோடு நமது வாழ்க்கையோடு கலந்தவை அவை. மூதாதையர் சொத்து எனச்சொல்லப்படுவது ஒரு சமூகத்தை பொருத்த வரையில் மேற்கண்டவைகள்தான். நமது கல்வி நிறுவனங்கள், ஆய்வுக்கூடங்கள், தொல் பொருள் இலாக்காக்கள், அருங்காட்சியகங்கள், இலக்கியங்கள், வரலாறுகள் ஆகியவை முன்னோர்கள் கையளித்த சொத்துகளுக்குண்டான ஆவணங்கள்.

மனிதர் வரலாற்றில் தொடக்கக்காலத்தில் ‘பாரம்பர்ய ஞானத்தை’ அடுத்த தலைமுறைக்கு கொண்டு செல்லும் தார்மீகப்பொறுப்பு  ஒரு பக்கம் குருக்களிடமும், இன்னொருபக்கம் ஆட்சி, அதிகாரம் எனக் கோலோச்சியவர்களிடமும் இருந்தது:  மன்னர்கள், குறுநில மன்னர்கள், ஜமீன்கள், நாட்டாமைகள், குடும்பத்தலைவர்கள்  அதனைச் செய்தார்கள். பின்னர் அப்பொறுப்பை மதங்களும் அவற்றின் பிரதிநிதிகளும் எடுத்துக்கொண்டனர். அக்காலங்களில் மரபுகளும் நெறிகளும் கடவுளின்பேரால் திருத்தி எழுதப்பட்டன. மேற்கத்திய நாடுகளில் தொழிற்புரட்சியும் அறிவியல் புரட்சியும் உள்ளேபுகுந்த பின் சமூகத்தின் மரபுகளையும் நெறிகளையும் சீர்தூக்கி எது சரி எது தப்பு என சொல்வதற்குண்டான அதிகாரத்தை ஜனநாயகத்தின் பேரால் மக்கள் எடுத்துக்கொண்டனர்..

பல்லாயிரம் ஆண்டுகளுக்கு முன்பாக நிர்வாணமாக காட்டில் தனது தேவைபொருட்டு  ஒற்றையாக  அலைந்த நேற்றைய மனிதனின் இன்றைய பரிணாம வளர்ச்சியில் முன்னோர் கையளித்த அறிவுக்கும் அனுபவத்திற்கும் பெரும் பங்குண்டு. இத் தொடரோட்டத்தை நடத்துபவர்கள் யார்? கல்வியாளர்கள், அறிவாளிகளென்று மொக்கையாக பதில் சொல்லலாமா? வெறும் கல்விமட்டுமே இந்த மாயத்தை நிகழ்த்திடத்தான் முடியுமா? படிப்பு, படிப்பின் முடிவில் ஒரு பட்டம், பின்னர் வேலை என்றக் கல்வி சூத்திரத்தில் நெய்யப்பட்ட இவ்வுலகில்  ஒட்டுமொத்த மனிதகுலத்திற்காகவும் உழைப்பவர்கள் மிகவும் சொற்பம். இருந்தும் உ.வே சா. போல இரண்டொருவர் ‘பாரம்பர்ய ஞானத்தை’ அடுத்த தலைமுறைக்கு கையளிக்க பிடிவாதத்துடன் வண்டிபூட்டிக்கொண்டு அலையவே செய்கிறார்கள்.

ஒருநாளைக்கு 150 பறவைகளுக்கு 22 மனிதர்களுக்கு, பத்து விலங்குகளுக்கு  உதவிக்கொண்டிருக்கிறேனென எந்த மரமும் தினசரியில் அறிக்கை விடுவதில்லை. மானுடத்திற்குப் மடிபிச்சை அளித்தவனென்று துதிபாடிகளைக்கொண்டு தனக்குத்தானே விருது வழங்கிக்கொள்வதில்லை. காற்றைப்போல, ஒளியைப்போல தமது உயிர்வாழ்க்கையைப் பிறருக்கென்று அளித்து பிரபஞ்சத்தின் தொடரோட்டத்திற்கு தன் கடமையை ஆற்றிய நிறைவோடு மரம் தனது ஆயுளை ஒரு நாள் முடித்துக்கொள்கிறது. எதிர்காலத்தில் தமதில்லம் தமிழர்களால் இடிக்கப்படுமென்ற தீர்க்கதரிசனம் அவருக்கிருந்திருக்குமோ என்னவோ, ஆனால் தம்மின் தம்மக்கள் அறிவுடமைக்குறித்த கனவுகள் உ.வே.சா. விற்கு இருந்திருக்கலாம். ஆங்கில தினசரியில் இடிபடும் வீட்டைபார்த்தபோது அதிர்ச்சியாக இருந்தது. உ.வே.சா. தமிழ்ச்சமூகத்திற்கு ஆற்றிய பெரும்பணிக்கு நன்றிக்கடனாக நமக்கு எது சாத்தியமோ அதைச் செய்திருக்கிறோம்.

 2. அப்துல் ஹக்கீம்

கேட்பவர்களிடம் வயது நினவிலில்லை,  தோராயமாக ஐம்பது அல்லது அறுபது வயதிருக்கலாம் என்கிறார், ஆப்கானிஸ்தானத்தின் காந்தகார் பிரதேசத்தில் அலைந்துகொண்டிருக்கும் இம்மனிதர். அவரது தொழில் ஆபத்தான இடங்களில் கிடக்கிற மனித உடல்களை மீட்டெடுத்தல். பிணங்கள் தலிபான்களாகவும் இருக்கலாம், மேற்கத்தியர்கள் அல்லது அமெரிக்கர்களாகவும் இருக்கலாம். மேற்கத்திய வீரர்களின் உடல் தலிபான்களின் கட்டுபாட்டிலுள்ளதென நம்ப்பப்படும் வெளிகளில் விழுந்தாலோ அல்லது தலிபான்கள் உடல் மேற்கத்தியர்கள் கட்டுபாட்டிலுள்ள பிரதேசங்களில் விழுந்திருந்தாலோ உடையவர்களிடம் கொண்டு சேர்க்கிற பொறுப்பை ஹக்கீம் செய்கிறார்.

‘யாராக இருந்தாலும் செத்தபின் அவர்களுக்குரிய இறுதிச்சடங்கை ஒழுங்காக நடத்தவேண்டுமில்லையா? அதுவன்றி அல்லாவின் கீர்த்திக்காகவும், எங்கள் நாட்டிற்காகவும் ஏதோ என்னால் முடிந்தது, ” என்கிறார்.

இத்தொண்டுப்பணியில் முதன்முதலாக அவர் ஆர்வம் காட்ட நேர்ந்தது 2005. செஞ்சிலுவைச் சங்கத்திற்காக இதனைச் செய்திருக்கிறார். ஒரு நாள் மாலை தலிபான்கள் இவரைச் சந்தித்தனர். அமெரிக்கர்களுக்கும் தலிபான்களுக்குமிடையேயான யுத்தமொன்றில் கொல்லப்பட்ட அவர்கள் தலைவனின் உடல் தேவைப்பட்டிருக்கிறது. செஞ்சிலுவை சங்கத்தில் பணியாற்றுவதால் அவரால் முடியும் என்றிருக்கிறார்கள். அவர்கள் கூறியதைப்போலவே தலிபான் தலைவனின் உடலை அவர்களிடம் கொண்டுவந்து சேர்த்திருக்கிறார். அதற்கு அடுத்த சில தினங்களில் காந்தகார் காவற்துறை தலைவர் அவரை அழைத்திருக்கிறார். தலிபான்களுடனான யுத்தத்தில் தங்களுடைய ஐந்து வீரர்கள் மாண்டடிருப்பதாகவும் அவர்கள் உடல்களை எப்பாடுபட்டாகினும் கொண்டுவரமுடியுமா எனக்கேட்டிருக்கிறார். சாக்ரி மாவட்டத்திலிருந்த அந்த இடம் மிகவும் ஆபத்தான இடம். எனினும் தலிபான் தலைவரைச் சந்தித்து நிலமையை எடுத்துக்கூறி திரும்பும்போது ஐந்து வீரர்களின் பிணத்தோடு வந்திருக்கிறார்.

அதற்கடுத்த கிழமைகளில் ஹக்கீம்  பெயர் ஆப்கானில் பிரசித்தமாகிறது. தலிபான்களுக்காக மேற்கத்திய தரப்பிலும், மேற்கத்தியர்களுக்காக தலிபான்களிடமும் தூதுசென்று பல பிணங்கள் முறைப்படி அடக்கம்செய்ய அல்லது மேற்கத்திய நாடுகள் தங்கள் நாடுகளுக்கு அப்பிணங்களை அனுப்பிவைக்க ஹக்கீம் காரணமாகியிருக்கிறார். சில நேரங்களில் தலிபான்களின் தற்கொலை படையினர் வெடித்துச் சிதறியிருப்பார்கள். அவர்கள் அங்கங்களை பொறுக்கியெடுத்து உடையவர்களிடம் சேர்க்கவும் ஹக்கீம் தயங்கியதில்லை. ஹக்கீம் பலமுறை குண்டுமழையிலிருந்து தப்பியிருக்கிறாராம். மூன்று கனடா நாட்டு வீரர்களின் பிணங்களை மீட்க கண்ணிவெடி புதைத்திருந்த பகுதிக்குள் செல்லவேண்டியிருந்தது. தலிபான்கள் புண்ணியத்தில் ஆபத்தில்லாமல் மீண்டிருக்கிறார். இப்பணியில் தொடர்ந்து இயங்கப்போகிறீர்களா? என்ற கேள்விக்கு ஹக்கீம், “இளம் வயதில் ரஷ்யர்கள் நடத்திய தாக்குதலில் என் தந்தையையும், சகோதரரையும் இழந்துவிட எங்களின மக்களுக்குத் தலைவனாகப் பொறுப்பேற்க வேண்டியிருந்த அப்போதே பிறருக்கென என் வாழ்க்கை தீர்மானிக்கப்பட்டுவிட்டது என்றதோடு, நான் இதைசெய்யாமற்போனால் இங்கே வேறு யார் அதனைசெய்ய முன்வருவார்கள்? ஒருவரும் வரமாட்டார்கள்”, என்றாராம்.

இவருக்கு மேற்கத்தியர்களின் கட்டுபாடிலுள்ள நிலப்பகுதில் சுதந்திரமாக வலம் வர பிரத்தியேக அனுமதிப்பத்திரம் வழங்கியிருக்கிறார்கள். தலிபான்களும் இவர் நம்மில் ஒருவர் அவருக்கு எவ்வித ஆபத்தும் நேராமால் பாதுகாப்பது நமது கடமையென கூறியிருக்கிறார்களாம்.  இந்த ஹக்கீமுக்கு போனவருடம் சோதனைக்காலம். தலிபான்களின் தாக்குதலால் மாண்ட இரு ஆப்கானியர் உடலை மீட்கசென்றபோதுதான் இறந்திருப்பவர்கள் அவர் பிள்ளைகளென்று தெரியவந்திருக்கிறது. தொடர்ந்து இப்பணியிலிருக்க விருப்பமா என்க்கேட்டபோது அவர் கூறிய பதில் யுத்தம் என்றைக்கு முடிகிறதோ அன்றைக்குத்தான் நிறுத்துவேன்.

Merci à L’Express, France

—————————-