Monthly Archives: ஏப்ரல் 2016

என்றோ எழுதியது-3

மழையின் கால்கள் (1977)

 

தடதடவென மத்தள இடிகள்

தம்புராச் சுருதியில் தனிச் சுழற்காற்று

சலசலவென சங்கீதமழை

நீர்க்கோடுகளாய் நிலத்தில் இறங்கும்!

 

இலையும் கிளையும் துளிகள் வாங்க

இன்பச்சுகத்தின் இறுதியில் வேர்த்து

நின்று மூச்சிடும் மழையின் கால்கள்!

 

குக்கூவென்றும் அக்கோவென்றும்

குளறும் மொழியில் குளிரும் மழையில்

கூடத் துடித்திடும் கொஞ்சும் கால்கள்!

 

தாழங்குடையில் தலையை வாங்கி

வீழும் துளிகளை விரலால் வழித்து

உழவு மாட்டுடன் ஓடும் கால்கள்!

 

மழையில் நனைந்த மகிழுவுடன் கன்று

தாய்ப்பசு மடியில் தலையைத் துவட்ட

தாய்மைச் சுகத்தில் தவித்திடும் கால்கள்!

 

சவுக்கு மரங்கள் சாய்ந்திட-அந்த

சத்தம் கேட்டுப் பெண் முயல் விலக

அச்சம் தவிர்க்கும் ஆண்மையின் கால்கள்!

 

களையை முடித்து மழையில் நனைந்து

முந்திக் குடையில் முகத்தை மறைத்துக்

கனத்த மார்புடன் பிணக்குங்கால்கள்!

 

கொட்டும் மழையில் கூச்சலிட்டோடி

மூக்கு சளியை முழங்கை வாங்க

ஆட்டம் போடும் அறியாக் கால்கள்!

 

மழையின் கால்களில் மகத்துவம் தேட

ஒழுகும் துளிகளின் ஊடே புகுந்தேன்

காலடி மழையில் கரைந்து ஒளிந்து

தாளடி இயற்கைத் தருமம் அறிந்தேன்!

 

–  நாகரத்தினம் கிருஷ்ணா

 

Advertisements

மொழிவது சுகம் ஏப்ரல் 2 2016

சொல்வனம்  இதழ் 147  (22 -3 -2016)

 

. மணிபத்மம்ஆபிரகாம் எராலி

 ஆபிரகாம் எராலி என்பவர் எழுதி பெங்க்வின் பதிப்பாக வெளிவந்துள்ள இந்திய வரலாறு குறித்த நூல்களைப் பற்றிய அறிமுக க் கட்டுரை,  வெ. சுரேஷ்  என்பவர் எழுதியுள்ளார்மிகவும் பயனுள்ள கட்டுரை   இந்திய வரலாற்றை முற்றிலும் புதிய பார்வையுடன் –  விமர்சன  நோக்கில் எழுதப்பட்டதென்கிற கட்டுரையாளரின் வார்த்தைகளை  நம்பமுடிந்தால்-, அவசியம்  நாம் படிக்க வேண்டியவை.   ஒரு  நல்ல நூலொன்றை  அறிமுகம் செய்கிறபோது எவற்றைப் பதிவு செய்வது, எப்படிச்சொல்வது போன்ற விதிகளையெல்லாம் வகுத்துக்கொண்டு கூறவந்ததுபோல கட்டுரை வெகு துல்லியமாக தனது பணியை நிறைவேற்றுகிறது. பல அறிந்திராத புதிய தகவல்கள் நூல்களில் இருக்கின்றன  என கட்டுரையாளர் தெரிவிக்கிறார். ஆபிரகாம் எராலிக்கும், அவர் நூல்களைவெளியிட்டுள்ள பதிப்பகத்திற்கும், அ ந் நூல்களை நமது கவனத்திற்குக் கொண்டுவந்த  கட்டுரையாளருக்கும், சொல்வனத்திற்கும் நன்றி.

 . அரவிந்த கண்மருத்துவ குழுமமும அரசு நிர்வாகமும்

 மிகப்பெரியக்கட்டுரை, அரவிந்தக் கண்மருத்துவமனையின் செய்தித்துறைத் தயாரித்த கட்டுரைபோல எழுதப்பட்டுள்ளது. இதுபோன்ற மருத்துவ மனைகள் இந்தியாவெங்கும் உள்ளன. எதிலும் அமெரிக்க நடைமுறையைக் கையாளும் இந்தியாவில் மருத்துவத்தின்  கொள்ளை  தெரிந்த கதைதான்ஆனால் அமெரிக்காவில்  பாதிக்கப்படுகிறவர்கள் உரிய நீதியைப் பெற முடியும்.  எது எப்படியிருப்பினும் அரவிந்த கண்மருத்துவ மனை தமது பணியை குறைந்த கட்டணத்தில் அல்லது இலவசமாக ஏழைகளுக்கு வழங்குவது வரவேற்கக் கூடியதே.  ஆனால்  மருத்துவசேவையை கின்னஸ் ரெக்கார்டுக்கு என்பதுபோல அவர்கள் நினைத்து செயல்படுவதைச்  சந்தேகிக்க வேண்டியிருக்கிறது. ஊழியர்களுக்கும் செவிலியர்களுக்கும் ஊதியத்தைக் குறைத்து மருத்துவர்களின் ஊதியத்தைக் குறைக்காமல் அவர்களின் உற்பத்தித் திறனை அதிகரித்திருப்பதாக கட்டுரையாளர் வாதிடுவது அபத்தம். அம்மாதிரியான  உற்பத்திமுறையில், சந்தைக்கு வரும் பொருட்களின் தரத்தைப் பற்றிய தரவுகளையும் கட்டுரை வழங்கியிருக்குமானால் அரவிந்த கண்மருத்துவ குழுமத்தின் சேவையைத் தராளாமாகப் பாராட்டலாம்.  ஆனால் அதே சிகிச்சைக்கு25000 ரூபாய் வாங்குகிற மற்றவர்களும் பெரிய உத்தரவாதத்தைத் தருவதில்லை என்கிறபோது  கண்ணை மூடிக்கொண்டு அரவிந்த கண் மருத்துவ குழுமத்தின் சேவைக்கு ஒரு பெரியபோடலாம்.

 

பாரத நாடு

 

ராமபதசௌத்ரி வங்காள மொழியில் எழுதி சு.கிருஷ்ணமூர்த்தி என்பவரால் தமிழ் படுத்தப்பட்ட சிறுகதை

இச்சிறுகதையைத் தேர்வு செய்து பிரசுரித்துள்ள சொல்வனம்` இணைய இதழுக்கு நன்றிசொல்ல வேண்டும் . மொழிபெயர்ப்பென்று சொல்லமுடியாதவகையில் மொழிபெயர்ப்பாளார் கதையைத் தமிழ்ப் படுத்தியுள்ளார். கதை ஆசிரியருக்கு இந்திய நாட்டின் மீதும் அதன் பிரஜைகள் மீது என்ன கோபமோ  கதைக்கருவும், பொருத்தமான கதைசொல்லலும் சிறுகதையின் மதிப்பினை உயர்த்தியிருக்கின்றன. தலை நிமிர்ந்து பாரதத்தின் மானத்தைக் காப்பாற்துவார்  என நாம் நம்புகிற  மகோதக் கிழவனும் வீசுகின்ற சில்லறைகளை பொறுக்கி எடுக்கிறபோது, இந்தியச் சமூகத்தையே  தலை குனியவைத்திருக்கிறார் கதையாசிரியர்  ராமபத சௌத்ரி..

« தொரை பக்க்ஷீஸ் ! தொரை பக்க்ஷீஸ் !  ஒரு கிராமமே திரண்டு ராணுவ வீர ர் களிடம் கையேந்துகிறபோது, தமிழ்னாடு வாக்காளர்களும் தமிழகத் தேர்தலும் ஏனோ தேவையின்றி நினைவில் குறுக்கிட்டது.

 

. முகம்தெரியாத ஒரு பறவையின் கூடு சிறுகதை

கே. ஜே அசோக்குமார் எழுதிய சிறுகதை. எதிஎர்காலத்தில் பிரகாசிக்க உள்ள இளைஞர்.   இவரது கதைசொல்லல் எனக்கு ஏமாற்றத்தைத் தருவதில்லை. திடீரென்று அகதிகளாக காலி மனையில் குடியேறும் நாடோடி ஆட்டிடையர் குடும்பமும், சன்னலுக்கு மறுபுறம் கண்ணிற்படுகிற குருவிக்கூடும் மையப்பொருட்கள், இரண்டின் சந்தோஷத்தையும் வழக்கம்போல இயற்கை நியதிக்கு மாறாக உலக நியதிகள் உருக்குலைக்கும் தந்திரத்தை   அதிகச் சிக்கலில்லாமல் கதைப் படுத்தியிருக்கிறார்

இவற்றைத்தவிர பாவண்ணன், எழுதிய வஞ்சினங்களின் காலம்  என்ற ஆங்கிலத் திரைப்படம் பற்றிய கட்டுரை, பாலாஜி பிரித்வராஜ் என்பவர் எழுதிய நிலையாட்டம் என்ற சிறுகதை ஆகியவையும், வேறு சில கட்டுரைகளும் இடம்பெற்றுள்ளன.

 வாசிக்க : http://solvanam.com/

 ————-